Knutseltip: paasboom

De eerste echte vakantiedag van de paasvakantie zit er op! Waar het voor mij normaal een werkdag was, kreeg ik vorige week vrijdag plots telefoon dat ik vervangen werd door een student en dus wat overuren terug kon nemen. Heerlijk nieuws vond ik dat!

Deze morgen bleef het hier nogal mistig. Dus haalde ik de verf, wat papier en enkele kurken boven om samen met mijn oudste aan de slag te gaan! Niet dat de jongste niet had kunnen mee doen maar onze meid had het wat lastig en kreeg dus sneller dan gepland haar middagmaal voorgeschoteld door de papa 😉

Knutselen is hier echt bij beide wikkelgatjes een favoriete bezigheid! Van wie zouden ze dat hebben?? Dus als de verf boven komt, schiet het enthousiasme omhoog! Fenn vond het dus helemaal niet erg om een resem paaseieren en paashaasjes te stempelen. Nadien nam ik een groot blad papier (de rollen van ikea zijn hier goud waard!!) en maakte er met washitape een soort van boom op. De paaseieren werden er op gekleefd en zo kregen we een heuse paasboom! De paashaasje werden aan een touw gehangen boven de boom als slinger. Het plan was om er onder nog een houten bak met wat paasdecoratie te zetten. Een beetje te vergelijken met de kerststal bij de kerstboom. Maar aangezien de bak op zolder staat, en kleine zus ondertussen boven in bedje lag te slapen werden die plannen nog uitgesteld.

Heel simpel en leuk vertier voor een uurtje slecht-weer-bezighoud! Want deze namiddag scheen de zon volop en gingen we allemaal samen een toertje fietsen! De zon op onze snoet en de wind in de haren, meer hadden we niet nodig voor een schitterende afsluit van onze eerste vakantiedag! Wij willen graag meer van dat!

IMG_20170403_170312IMG_20170403_154629

Advertenties

Wikkelgatjes gaat vreemd

Ik denk dat ik best meteen een woordje uitleg geef over de titel van deze post. Liefst voor men mij hier beschuldigd van echtelijke scheefpoeperij.

De laatste weken is er wat minder naai-goesting. Geen idee wat de reden is maar mijn kinders lijken dit te steunen. Als ik me dan eens achter mijn machine zet, is er altijd wel één van beide die van zich laat horen. Of misschien ligt het aan de duistere dagen, aan mijn vermoeidheid, een zoontje die volop bezig is de wereld te ontdekken én zijn eigen karaktertje te ontwikkelen,… Ook het besef dat er (opnieuw) een einde komt aan die heerlijke tijd thuis, begint harder door te dringen. Dus misschien is dat de reden: wat minder tijd nemen voor mezelf, des te meer voor mijn gezin.  Dus vandaag geen post over het zoveelste genaaide stuk maar wel over een kunstenaar in wording!

Als kind vond ik het zelf altijd zalig om te knutselen. Ik hielp mijn moeder met het maken van bloemstukjes, bakte zandtaarten, knutselde kerstkaartjes ineen. Ik waagde me zelfs ooit aan het eigenhandig maken van kruiswoordraadsels. Een ‘hobby’ die een stille dood stierf omdat het toch een beetje moeilijk was 😉 Stiekem hoop ik dat onze wikkelgatjes wat van mijn creatieve genen doorkregen. Want van hun vader zullen ze die niet erven…

Regelmatig krijgt ons oudste wikkelgatje een blad die hij naar hartelust vol mag kleuren. Dat hij daarbij ook de tafel, de vloer, de zetel en de rest van ons huishouden meekleurt, neem ik er maar bij. Gelukkig kocht ik uitwasbare potloden. Een uitvinding die een nobelprijs verdient me dunkt! Enkele weken terug kocht ik een koffertje gevuld met potjes verf. Dus gingen we daar eens mee aan de slag. Verandering van spijs… U kent dat wel!

image

image

image
hartje voor zijn wimpertjes!
image
Je ziet hem denken: “Nee mama, ik ga niet lachen voor de foto.”

Of het nu echt een succes is, laat ik in het midden maar wij hebben ons allesinds geamuseerd. Ik vermoed dat ik evenveel werk had om tafel, stoel, kind, tafelzeil en mezelf te wassen als dat we bezig zijn geweest… Maar zijn oogjes blonken zo schoon toen ik de boompjes op onze hangplank zette en wat stoefte met zijn werk.

image

image

Hé, Picasso is ook ooit zo begonnen dus wie weet…