Bumba

Soms heb je iets in je hoofd maar moet je noodgedwongen je plan gaan bijstellen. Zo ging het hier toen ik anderhalf (!) jaar terug een jasje voor Ieme wou maken in de naailes. Ik ging nogal laat op zoek naar stof want ik wist toch wat voor stof ik wou… U raadt het nooit: ik vond de stof niet die ik in gedachten had. Enter plan B: ik ging voor een fel kleur want daar staan wij schoon mee.

Ik viste een katoentje uit de voorraad die er wonderwel bij paste en kon zo toch in de les aan mijn jasje beginnen. Van het naaiproces zelf weet ik nog weinig. Niet zo gek als je bedenkt dat ik er nu pas over blog. Ik koos weloverwogen de kleinste maat (thank god!) want met die dikke voering zou mijn fijne meid van anderhalf die jas wel aan kunnen. Tot zo ver mijn prima berekening. Want eenmaal de jas af, bleek dat broer van 3 er nog net in paste. Spannend weliswaar maar voor haar was hij duidelijk te groot.

Bumba. Zoiets flitste door mijn hoofd toen ik de jas aan zag. De jas ging in de kast met het idee om hem dit jaar als speeljas te gebruiken. Maar zoals dat gaat: dagen worden weken en weken worden maanden 😉 Ik vergat de jas tot zuslief deze week aan mijn mouw trok om toch deze jas aan te doen. En kijk: hij past haar wonderwel! De mouwen misschien net wat te kort voor een winterjas maar ach. Ze toog naar buiten in de sneeuw, mijn eigen kleine bumba en moeder schoot in actie om wat foto’s te nemen. Wat een kind van een bloggende moeder lijden kan. Het kind zag die fotoshoot niet zo zitten. De handen gingen in de zakken en kwamen er nauwelijks uit. Lachen stond ook niet op haar to-do-list dat moment.

De eerste shock van het hoge bumbagehalte is ondertussen verdwenen. Wat vinden jullie? Zij lijkt er allesinds wel tevreden mee!

IMG_20180303_113219

Wollen mantelstof: Stofopzolder
katoenen voering: privéverkoop
Patroon: Jackie van Ienemiene
Advertenties

Tinny viert kerst

Laat mij beginnen met jullie allereerst een fijn nieuwjaar te wensen!! Mag ieder van jullie dit jaar kunnen vullen met warme, mooie en liefdevolle momenten!

Met de feestdagen in het vooruitzicht kocht ik een hele tijd geleden al een “kerstig” stofje. Ik hou van kerst. Ik hou van de dag en alles wat er om heen hangt. Dat ik jarig ben op die dag heeft er misschien iets mee te maken, al denk ik zelf van niet. Als ik mocht kiezen, ging ik resoluut voor een verjaardag in de zomer! Maar kerst an sich vind ik dus geweldig! Dat die kleine meid dus een echte kerstjurk kreeg, stond al lang vast!

Aangezien de laatste maanden hier nogal chaotisch en uitputtend leken te zijn, ging ik voor de gemakkelijke oplossing: de Tinny in zijn eenvoudigste vorm. Bovendien kies ik vaak (als in altijd) stofjes met motiefjes. Dan mag het patroon best eenvoudig zijn. Less is more…

img_20161224_114757

De start van het jurkje maakte ik ruim op tijd. Het bovenstuk lag al even genaaid klaar te wachten op een aansluitend rokdeel. Dat daartussen een kerstmarkt met toch wel wat voorbereiding kwam, zorgde er voor dat de afwerking even op zich liet wachten. De dag voor kerstavond zette ik de rits in de jurk. Niet mijn beste keer zo bleek later maar ach…

Ik had plezier in het maken van deze jurk! En nog meer plezier om te zien hoe Ieme straalt in deze jurk. Als ze haar guitige lach boven haalt en met haar poepke schudt, vergeet ik even dat ik misschien iets meer discipline nodig had om de rits écht blind te maken. Al steek ik alles eigenlijk op het niet gebruiken van een aangepaste ritsvoet. Maar ooit doe ik dat zakske van de Veritas wel open om te zien hoe ik die blinde ritsvoet nu op die machine krijg 😉

Schone en scherpe foto’s kan ik jullie nauwelijks bieden. Mijn kinders hebben een geheim pact tegen hun moeder gesloten. Zodra die camera boven komt, lopen ze de poten van onder hun gat. Of ze willen zelf op het scherm kijken naar wat ze doen. Of ze trekken alleen maar smoelen naar mij…

Gelukkig kon ik nog enkele foto’s recycleren van het kerstfeestje waar ze min of meer deftig op staat. Of zit, want dat pakje open maken ging zittend toch vlotter ~haha!

15676262_10211640798476028_5446022914407230684_o
Hier krijgen jullie al een preview van het feesthemd van grote broer!

Zo, de eerste blog voor 2017 is online! De toon is gezet, op naar nog heel wat meer berichten!

15591540_10211640797476003_5829432090909525505_o

Patroon: Tinny dress by straightgrain
stof: Stof op zolder

Zebra’s zijn nu eenmaal zwart-wit

Op vestimentair gebied zal er hier in dit gezin waarschijnlijk nooit iemand iets te kort komen, integendeel. Niet enkel mama, ook de papa gaat graag shoppen. Dat beloofd, als die kinderen hier groter worden!

Stofjes shoppen, das meer mijn gebied. Dat er hier ook stapels ‘gekregen’ stof liggen, laat ik even ter zijde. Dus toen ik stof ging halen voor deze jurk, belandden er ook nog enkele coupons in mijn mandje waar ik wel iets mee zou kunnen. Jaja, dat kennen we allemaal.

Maar kijk, de eerste coupon is opgesoupeerd en hoe! Dat deze stof een Ole moest worden, stond meteen vast. Of het de (druk)knopenversie zou worden of die met de rits, daar moest ik wat langer over denken. Een rits vind ik wel makkelijk voor een kind van 2,5 maar ik wou graag eerst de gewone versie testen voor ik de extra handleiding erbij nam om de trui van een rits te voorzien. Voorzichtigheid noem ik dat. Of broekenschijter-dat-ik-het-weer-verkeerd-doe, dat kan u naast de regels lezen 😉

De combinatie, daar moest ik dan weer NIET over nadenken. Zebra’s zijn nu eenmaal zwart-wit… Ik ben trouwens gek op zwart/witte stofjes gecombineerd met één kleuraccent. Dus het stond al even vast dat ik weg zou zijn van deze trui.

Zoals we van de zonen 09-patronen gewend zijn, zit ook deze schitterend in elkaar. De weg naar de afgewerkte trui werd er ééntje zonder bobbels of putten. Maar dat mag ook wel eens -schaterlach-

Veel valt er dus voor deze trui niet meer te vertellen. Behalve dat ik vergat het knopenpat te verstevigen, waardoor hij onderaan wat uitgerokken lijkt. Het openen van de kamsnaps zal met lichte hand moeten gebeuren om erger te voorkomen maar dat moet ik nog aan mijn spring-in-‘t-veld uitgelegd krijgen!

Ik nam de trui mee toen we enkele dagen naar zee trokken. Niet meteen mijn beste idee om dan foto’s te nemen aangezien de temperaturen flink omhoog gingen en we konden genieten van enkele zomerse dagen. Vanochtend was het bewolkt dus kon ik het kind toch die trui aantrekken zonder meteen richting psychiater gestuurd te worden 😉 Het was nog steeds niet echt koud maar wonderwel hield hij zijn trui lang genoeg aan om een heel arsenaal aan foto’s te nemen. Tot de papa zei dat dat toch een beetje raar overkomt dat ik  met mijn gsm in de aanslag steeds het kind achterna hol op het speelplein. Misschien heeft hij wel een beetje gelijk 😉 Maar het resultaat is me de gekke blikken wel waard! Al heb ik geen gekke blikken gezien, geen tijd 😉

Kiezen tussen alle foto’s vond ik bijzonder moeilijk, er komt dus een lichte overdaad!

IMG_20160727_112927

IMG_20160727_120800IMG_20160727_120747IMG_20160727_115224IMG_20160727_114636IMG_20160727_112930IMG_20160727_112533

IMG_20160727_120815IMG_20160727_114700

De trui zit nog wat aan de ruime kant, ideaal dus voor dit najaar aangezien de trui volledig gevoerd is en ook omkeerbaar is!

Bij het bekijken van deze foto’s valt het me nog meer eens op hoe groot hij wordt. Binnen een dikke maand zet hij zijn eerste stappen richting school. Ik krijg er nu al een krop van in de keel. Maar laat me nog maar even genieten, van mijn kleine (?) jongen. En van mijn kleine meisje, die volgende week al 1 jaar wordt! Ook dat wordt even slikken…

IMG_20160727_115053IMG_20160727_104144

Patroon: Ole by Zonen 09
Stof zebra’s: Stof op zolder
Zwart-witte stof: Madeline de stoffenmadam