Het meisje en de zwanen

IMG_20180401_162853

Aan een goed recept moet je niet sleutelen… Dus als je een goed patroon combineert met een schoon stofke, kom je altijd goed uit 🙂

Al een hele tijd terug kocht ik het zwanenstofje via instagram. Ik wist meteen dat het een lente/zomerjurkje voor Ieme moest worden. Toen was ze echter nog vrij klein en wou ik het nog wat sparen voor als ze groter was. Enige tijd terug vond ik het hoog tijd om het gekoesterde lapje uit de kast te halen.

Ik tekende een maatje groter van de Tinny en ging aan de slag. Waar ik vroeger vaak naaide aan een sneltempo, ging ik nu juist heel traag te werk. De schaarse vrije momenten die ik nog kan gebruiken om te naaien, worden meestal gekoesterd 🙂

Uiteindelijk haalde ik deze van onder mijn machine tevoorschijn. Zot content ben ik er mee! En kijk maar eens hoe goed de blinde rits deze keer lukte 🙂 Misschien moet ik toch maar eens gaan oefenen met een doorlopend patroon…

Voorheen had ik bijna altijd problemen om een blinde rits mooi in te stikken. Slechts een enkele keer lukte het (bijna) goed. Ik had hier een berg goedkope blinde ritsen liggen en vermoed dat daar het probleem ligt dus vanaf nu gaan we enkel nog voor kwaliteit!

De bleke kleuren zullen mooi staan tegen haar bruine huidje deze zomer. En het modelletje van de Tinny flatteert haar echt. So why change a winning team??

Patroon: Tinny van Straightgrain
Stof: privé
Advertenties

Laure voor Ieme

Begin december ging ik op naaiweekend. Wegens een flink aantal workshops, de overschakeling naar fulltime werken en een pop-up verkoop van mijn bijberoep kon ik niets voorbereiden. Toch keerde ik terug met 5 (of 6, ik weet het eigenlijk al niet meer zo goed #haha) afgewerkte stuks en 1 half afgewerkt. De eerste hebben jullie nog te goed, het laatste krijgen jullie nu te zien 🙂

Ik nam me voor om het half afgewerkte jurkje snel aan te pakken maar ach… who was I kidding? Het bleef hier nog liggen tot begin februari… Tot ik mezelf toe sprak dat het “nu of nooit” was. De kleuren doen immers een beetje herfst/winter aan. Bovendien lagen de ideale kousen en dito trui hiervoor al lang in de kast.

Ik zag eerder al wreed schone exemplaren passeren van de Laure dress van Straightgrain. Vooral deze met strikje dragen mijn voorkeur! Dus was het logisch dat ik ook die versie eerst uittestte. Het geeft het jurkje iets speels, echt meisjesachtig. Het resultaat vind ik fantastisch! Helemaal mijn ding en ook manlief knikte goedkeurend. Hoe gelukkig kan een mens zijn?!

Grote broer vond het niet zo fijn dat ik enkel van zus foto’s nam. Ik moest er dus ook enkele nemen met hem erbij en dat leverde deze schattige (maar wazige) plaatjes op.

Bumba

Soms heb je iets in je hoofd maar moet je noodgedwongen je plan gaan bijstellen. Zo ging het hier toen ik anderhalf (!) jaar terug een jasje voor Ieme wou maken in de naailes. Ik ging nogal laat op zoek naar stof want ik wist toch wat voor stof ik wou… U raadt het nooit: ik vond de stof niet die ik in gedachten had. Enter plan B: ik ging voor een fel kleur want daar staan wij schoon mee.

Ik viste een katoentje uit de voorraad die er wonderwel bij paste en kon zo toch in de les aan mijn jasje beginnen. Van het naaiproces zelf weet ik nog weinig. Niet zo gek als je bedenkt dat ik er nu pas over blog. Ik koos weloverwogen de kleinste maat (thank god!) want met die dikke voering zou mijn fijne meid van anderhalf die jas wel aan kunnen. Tot zo ver mijn prima berekening. Want eenmaal de jas af, bleek dat broer van 3 er nog net in paste. Spannend weliswaar maar voor haar was hij duidelijk te groot.

Bumba. Zoiets flitste door mijn hoofd toen ik de jas aan zag. De jas ging in de kast met het idee om hem dit jaar als speeljas te gebruiken. Maar zoals dat gaat: dagen worden weken en weken worden maanden 😉 Ik vergat de jas tot zuslief deze week aan mijn mouw trok om toch deze jas aan te doen. En kijk: hij past haar wonderwel! De mouwen misschien net wat te kort voor een winterjas maar ach. Ze toog naar buiten in de sneeuw, mijn eigen kleine bumba en moeder schoot in actie om wat foto’s te nemen. Wat een kind van een bloggende moeder lijden kan. Het kind zag die fotoshoot niet zo zitten. De handen gingen in de zakken en kwamen er nauwelijks uit. Lachen stond ook niet op haar to-do-list dat moment.

De eerste shock van het hoge bumbagehalte is ondertussen verdwenen. Wat vinden jullie? Zij lijkt er allesinds wel tevreden mee!

IMG_20180303_113219

Wollen mantelstof: Stofopzolder
katoenen voering: privéverkoop
Patroon: Jackie van Ienemiene