Het hertje kreeg ook pomponnetjes!

Toen de nieuwe collectie van Someone uit kwam, was ik meteen verkocht! Ik ging helemaal overstag voor de (zachte) stoffencombinaties, de fluffy konijnenstaartjes en dito pomponnen. Alleen… onze meid is nog veel te klein voor al die leuke kleedjes! Ik zag haar nochtans al rondhuppelen met zo’n pluche bol op haar achterste…

someone-kleedje-cuddle-ecru

Maar al die voorbij huppelende konijnenstaarten zetten wat radartjes aan het werk. Ik klikte enkele passende stofjes in mijn virtuele mand en ging op zoek naar het passende patroon. Het werd de Candy dress uit één van de eerste edities van La Maison Victor. Alom bejubeld en geprezen maar ook hier weer… het patroon begint pas bij maat 92. Bovendien bleek net die editie hier spoorloos te zien. Gelukkig beschik ik over een allerliefste naaiende vriendin (merci Jolien!) die de editie wél netjes bij hield.

Ik paste het patroon flink aan. De naadwaarde liet ik weg en het jurkje werd in zijn geheel 7cm ingekort. Bovendien voegde ik de lange mouwen toe van Billie van Zonen 09. Die nam ik weer een maat groter dan ze nodig heeft. Ik had schrik dat de mouwen te nipt zouden zijn in de bont maar dat bleek -achteraf- niet nodig.

img_20160918_084152

Na een eerste pasbeurt bleek het kleedje toch nog vrij kort te vallen. Dus naaide ik geen zoom maar zette er net een extra boord aan. Aan de hals kwam in eerste instantie een boordje die ik er als bies aanzette. Omdat alles aan de hals wat los zat, maakte ik het boordje terug los en zette er een nieuwe aan in boordstof zodat de hals wat hoger komt. Volgende keer teken ik gewoon de hals wat hoger, want ik vind dat het nu nog wat wijd valt.

Het koordje maakte ik uit dezelfde sweaterstof als de jurk zelf. De hulp van manlief werd ingeschakeld om het onding te keren. Hij zette er – letterlijk- zijn tanden in nadat ik hier 2 nagels brak om de stof binnenste buiten te krijgen. Misschien zorg ik de volgende keer toch beter voor een passend koordje 😉

Bij gebrek aan pomponnen in de kast, een mens kan niet alles hebben in zijn leven, maakte ik ze zelf. 2 cirkels uit bont aaneen stikken, keren (zonder nagels te breken) en met het koordje ertussen vast stikken. Huppakee. Toegegeven, de ‘pomponnen’ zijn wat groot en plat uitgevallen. De verbeteringen staan genoteerd voor versie 2 van deze jurk.

Over het resultaat ben ik niet 100% overtuigd, manlief vind het ‘er net niet over’ en misschien moet ik hem gelijk geven. Je bent voor of tegen. De bont mouwen zijn prominent aanwezig en geven haar wat een Michelinventgehalte. Maar anderzijds staat ze er toch super schattig mee… Hier spreekt een typische mijn kind-schoon kind mama 😉

Maar ik moet alle fans van het patroontje gelijk geven. Het zit effectief snel in elkaar en is heel leuk om te maken. Ik maakte het zelf veel ingewikkelder dan het eigenlijk is door alle aanpassingen. Ik wou natuurlijk een lookalike kleedje en had een duidelijk doel voor ogen hoe het jurkje er dan wel moest uit zien.

img_20160917_092754

En misschien nog een tip voor wie het ook wil proberen: bezint eer ge begint. Je wilt écht niet weten hoe mijn huis er uit zag nadat ik met dat bont aan de slag ging! Maar niets wat een stofzuiger niet aan kan natuurlijk!

En geef toe, dat hertje is toch allerschattigst!!

img_20160916_091012
Hier zie je duidelijk het boordje die ik als bies aanzette.

Wie merkte trouwens de nieuwe look op van de blog? Ik kreeg deze week de definitieve versie van ons logo doorgestuurd – waar ik overigens heel tevreden over ben! – en paste meteen de lay-out hier aan. Wat vinden jullie ervan?!? In de toekomst zullen er nog wel enkele wijzigingen komen die de blog wat persoonlijker maken! Maar das voor later…met wat tijd 😉

Patroon: Candy dress van LMV
Paneel hert: Bambiblauw
Bont: Pieke Wieke

 

Advertenties

T moest er eens van komen…

Ik begon te naaien toen ik zo’n 6 à 7maanden zwanger was van mijn oudste. Toen hij 10m was, zat wikkelgatje 2 al in de buik. Veel werd er dus nog niet voor mezelf genaaid. Maar af en toe kriebelt het hier wanneer ik al die fantastische creaties zie verschijnen.

De Pam-top sprak me meteen aan bij het doorbladeren van de nieuwste LMV. Deze versie kon me al bekoren en toen ik haar versie zag, was ik zeker verkocht. Alleen wil ik graag nog wat kilo’s kwijt en dus lijkt selfish sewing niet de meest logische keuze. Maar ze gaf me een schop onder de kont door te zeggen dat ik ook gewoon een nieuwe versie kon maken eens dat nodig was 🙂 Tja, daar had ik niets tegen te beginnen… Dus haalde ik een stofje uit de kast die mooi genoeg was om de bloes te maken maar die niet te duur was mocht ik het verprutsen. Of het model moest me maar eens niet staan.

Enige tijd geleden kocht ik een hoop stof (3 vuilniszakken vol!) voor een prikje. Veel effen stofjes maar ook leuke motiefjes. Daar haalde ik de stof uit voor dit project.
Ik nam mijn eigen maten en keek naar de maattabel, maar nam toch een maat kleiner. ik tekende de 40 en versmalde in de taille naar 38. Ik verlengde voor- en achterpand met 5 cm.

IMG_20160328_132856IMG_20160328_132924~3IMG_20160328_132942~2IMG_20160328_133021~2

Het naaien ging als een trein. Het meeste werk kroop waarschijnlijk nog in het keren van de striklintjes (tips voor zo’n vervelend klusje zijn welkom!). Ik las hier en daar dat de insnijding wat diep viel maar uit ervaring weet ik dat dat hier meestal geen probleem is, dus liet ik het zo. Achteraf gezien had ik ook de mouwen een paar centimeter mogen verlengen maar echt storend is het niet. De bedoeling was om zowel de mouwen als de zoom af te werken met een fijne elastiek. Ik had er echter geen meer liggen en besloot de afwerking dus te doen zoals in LMV wat me uiteindelijk wel meevalt.

De borstnepen lijken voor mij niet helemaal goed te vallen. Dat wordt dus aangepast zodat een nieuwe versie wél goed aanpast daar. Ondertussen koos ik hier al enkele stofjes uit die op de ‘mama-stapel’ komen. Er zal hier dus in de toekomst wel meer selfish sewing op de planning staan!

Het mooiste compliment kreeg ik van mijn eigen zoon. Toen ik tussendoor een snelle pasbeurt deed in de living, draaide hij zich om en riep hij luid: “Oh mama! Mooi!” Dat kind kon de rest van de dag niets meer verkeerd doen! Telkens hij de blouse ziet liggen, zegt hij “mooi!”  Ik geef het u op een blaadje: dat kind wordt een echte charmeur 😉

Patroon: Pam Top uit LMV 1/2016
Stof: privé

Eden jurk

Enkele weken terug viel de nieuwste editie van LMV hier in de bus. Er werd naarstig in gebladerd en de Eden jurk werd met stip aangeduid. Toch twijfelde ik nog wat om er aan te beginnen. Ik kreeg de laatste 2,5 jaar immers wat meer lijf dan voorheen. Eerst onderging ik 2 voetoperaties met quasi volledige immobiliteit als gevolg. Rondhuppen op één been van de zetel naar de stoel was zowat de grootste uitdaging gedurende enkele maanden. Kort daarna volgden 2 kindjes in anderhalf jaar. Deze dingen zorgden voor flink wat extra kilo’s. Kilo’s die we graag zien verdwijnen maar voorlopig hanteer ik de leuze “Van wat je graag ziet, heb je graag wat meer!” 😉

Uiteindelijk besloot ik toch de jurk te maken. De lintmeter werd boven gehaald en maten werden genoteerd. Zoals gewoonlijk zit er nogal wat verschil tussen boven en onder 🙂 Moeder natuur was nogal gul bij mij toen de borstjes werden uitgedeeld. Toch koos ik 1 maat uit voor de hele jurk maar tekende wat extra naadwaarde bij het bovenstuk. De jurk had zeker niet smaller mogen zijn maar aangezien we hopen nog wat kilo’s kwijt te raken, kan dat geen kwaad.

image

Het naaien zelf ging vrij vlot. Ik hoorde regelmatig al eens iets van piepende belegstukjes bij de patroontjes van LMV dus liet ik die achterwege. Ik werkte de halsrand eerst af met een paspel maar dat bleek geen goed idee aangezien de hals hier niet volledig rond gaat. Jammer want het stond best mooi! Het tornmesje werd boven gehaald en in de kast vond ik nog wat witte biais.

image

Wat ik er zelf van vind, is nogal moeilijk te zeggen. Het model vind ik een voltreffer maar de stof is er eentje waar je moet van houden. Ik kocht ze vorig jaar op het stoffenspektakel voor amper €10. Meteen ook de voornaamste reden dat ik deze jurk ‘testte’ met deze stof. Het is een vrij stevige stretchkatoen die ideaal is voor deze jurk. Stevig maar toch soepel genoeg om de rok mooi te doen vallen. Het model van de jurk is wel mijn stijl alleen weet ik ben er nog niet helemaal uit of ik zelfzeker genoeg ben om die stijl ook rond mijn eigen lijf te zien 😉

image

image

image

De blikvanger van deze jurk is uiteraard de rug. De lage uitsnijding en het knopenpad geven het geheel iets extra. En wie durft nog zeggen dat je in de zakjes van de action nooit 2 dezelfde knopen vindt? Ik haalde er zelfs 5 gelijke uit! Zo bespaarde ik mezelf een rit naar de naaiwinkel. Al bleek bij het passen dat ik dat bovenste knoopje net iets hoger mocht aanzetten.

image

Ik denk dat deze jurk er eerder eentje zal zijn voor het voorjaar. De fleurige bloemetjes en vrolijke kleuren doen me meteen dromen van bomen zwanger van bloesems, de ontluikende zonnestralen en de eerste lentewandelingen onder een piepend zonnetje. Alles wat vandaag dus NIET is. Dat kan u trouwens ook zien aan de foto’s. Op voorhand had ik het idee om foto’s te nemen in de tuin maar de regen had ik niet meegerekend. Foto’s namen we dus binnen maar de lichtinval is hier verschrikkelijk… En ook mijn wederhelft heeft duidelijk geen cursus fotografie gekregen!

image

image
Natuurlijk vergaten we een foto te nemen van de jurk mét trui maar ik vind ‘m er fantastisch bij passen!

image

November werd door deze dame uitgeroepen tot Stashvember. Concreet betekent dit dat je naait met wat je liggen hebt. Er worden deze maand geen nieuwe stofjes geshopt en je gebruikt zo veel mogelijk spullen die je al in huis hebt. Ik schreef enthousiast dat ik hieraan mee zou doen dus dit project past hier perfect voor! Al kreeg ik al wat spijt dat ik mee doe. Laat het nu net de moment zijn voor mid season sales, dag van de webshop (met mooie kortingen) én het stoffenspektakel. Dat wordt nog even op de tanden bijten om geen nieuwe stoffen in het winkelmandje te leggen!

”Stashvemberhttp://”//embedr.flickr.com/assets/client-code.js”

En nu hoor ik graag wat JULLIE van mijn jurk vinden.

Stof: Stoffenspektakel

Patroon: Eden jurk, la maison victor