Eentje voor de zomer van 2018

Ja, 2018… U leest het goed. Hoe dat komt, kun je hier zo lezen.

Enkele weken terug bracht Compagnie M een nieuw patroontje uit. De judith dress, gratis en voor niets! Ik was meteen verliefd op de open rug. Geen idee waarom, maar ik heb het gewoon voor speciale ‘ruggen’. Ook voor mezelf vind ik een mooi, verrassend rugdeel altijd leuk.

Natuurlijk was (en is) dat voor zo’n kleintjes niet zo handig. Meestal hebben die immers een body aan. Maar deze zomer word ze 2, dus dat betekent potjestraining. En potjestraining betekent slipjes en dergelijke. Dus dan kon ze wel zo’n kleedje aan hé. Ah ja!

Nu moet ik ook wel vertellen dat ik over het algemeen het patroontje van de Tinny gebruik voor haar. Een verlengde maat 80. Maar dat ik nu toch wel van plan was om een maat 86 uit te tekenen. Maar toen was daar dit nieuwe patroon dus wou ik dat eigenlijk wel eens proberen. In al mijn enthousiasme ging ik dus aan de slag met de 86. Enthousiast ja, dat was ik wel. Een luie naaister, dat ook want een meetlint haalde ik wederom niet boven – Ik leer dat vast nooit!

Dus toen ik aan het naaien sloeg, had ik al in ’t snotje dat dat een flink stuk te groot zou zijn. Daarom overlapte ik het rugdeel met 4 cm in plaats van de voorgeschreven 3 cm en sloeg ik de zoom wat verder terug dan nodig. Ik leefde nog een beetje met de hoop dat het allemaal wel mee viel maar zodra ik haar het jurkje aan trok was het duidelijk dat het nog wel een flink stuk te groot was…

Zelf vond ze dat precies niet zo erg. Ze fladderde weer van links naar rechts, kast op, stoel over,… Haar volgen voor wat deftige foto’s was best een challenge zo ’s morgens vroeg! En hoewel de jurk haar te groot is, vond ik het zo schattig aan. Die blote rug, ik ben er weg van!

Zoals je ziet deed ik een aantal aanpassingen. De strik vooraan liet ik weg want dat vond ik niet helemaal mijn ding. Sorry Marthe… Het rokdeel, daar moest ik noodgedwongen een rimpelrok van maken want ik kwam net enkele centimeters te kort om de plooien volgens het patroon te maken. En ik had werkelijk geen zin in een herberekening van de plooien dus ging ik voor het rimpelen.

De knoopsgaten voor deze strikjes bezorgden me even wat stress. Ik had geen flauw idee hoe ik moest inschatten hoe groot die moesten zijn. Ik koos een klein knoopje uit mijn verzameling waarvan ik dacht dat die het wel zou doen. Uiteindelijk bleek ik, echt waar, een mm te kort te komen om de knoop er makkelijk door te krijgen. Ik maakte de opening dus net iets groter. In een ideale wereld had ik de knoopsgaten ook verticaal in plaats van horizontaal gemaakt maar ah… Die strikjes zijn zo schattig, helemaal perfect voor dit jurkje!

IMG_20170412_084257

Op de foto’s kunt u dus duidelijk zien waar die zomer 2018 op slaat. Ik hoop dat ze er volgend jaar nog in kan want dit is nu niet zo’n ideaal winterjurkje. Maar ik vraag me af: zou dat werkelijk helpen om een baksteen op haar hoofd te leggen? 😉

Patroon: Judith dress by Compagnie M
Knoopjes: Veritas
Stof: gekocht via IG

Een toppertje voor de kast!

Waarom het mezelf moeilijk maken als het ook makkelijk kan?

 

Dat dacht ik bij mezelf toen ik na meer dan een uur nog steeds geen ‘geschikt’ patroon had voor een jurkje in katoen voor mijn kleine meid. Ik doorbladerde alle knippies, ottobres en la maison victors die ik in huis had, surfte het www af, ik keek rond op pinterest maar nergens vond ik wat in mijn hoofd zat. Althans niet voor een baby van 6 maanden.

Dus greep ik terug naar een gekend recept, het Grace jurkje van Emma en Mona. Dat wordt hier een echte klassieker, geloof me vrij!

IMG_20160216_101258

Deze keer tekende ik maat 74 uit. Het is er dus eentje ‘op de groei’. Ik twijfelde nog even of ik het wat zou verlengen voor mijn smalle meid maar liet het uiteindelijk toch zo. Ik nam alleen iets meer stof in de breedte voor het rokgedeelte om nog wat meer rimpeltjes te krijgen. Nu mag dat kind nog rimpeltjes hebben 😉

Deze keer ben ik bijna helemaal tevreden met het eindresultaat! Voor een af-en-toe-perfectionist is dat al heel wat! Bij eerdere versies worstelde ik telkens met de knoopsgaten. De voet waarmee ik knopen aanzet, bleef steeds hangen aan de naad tussen boven- en onderstuk. Deze keer was dit veel minder een probleem aangezien de knopen nu al iets verder van deze naad staan.

In de Veritas vond ik heel simpele maar wonderschone knoopjes die hier mooi bijpassen. Zacht roze met een beetje bling. Perfect!

IMG_20160216_100159

Ik maakte ook voor de eerste keer dit jurkje mét mouwtjes. De bedoeling was om aan de rand van de mouwen een paspeltje mee te stikken maar aangezien deze mouwen uit 1 deel bestaan, kan dat niet. Misschien toch eens proberen de volgende keer!

IMG_20160215_135546

De eenvoud van dit jurkje maakt me telkens weer gelukkig. En in combinatie met deze heerlijke stof van Soft Cactus kan het gewoon niet anders dan een toppertje worden dit voorjaar!

Tijdens het nemen van de foto’s wou broer er natuurlijk bijkomen. De kusjes vlogen hier in het rond 😉

En nu ga ik jullie nog even spammen met een hoopje schattigheid!

IMG_20160216_084256IMG_20160216_084435IMG_20160216_090110

 Stof en garen Soft Cactus gekocht bij Pieke Wieke

Patroon: Grace jurk van Emma en Mona

Knoopjes : Veritas