Overal, overal, waar de muisjes zijn, waar de muisjes zijn…

Vandaag toon ik u niet één, maar twee maaksels. 2 voor de prijs van 1 dus 😉

Op het stoffenspektakel kocht ik anderhalve meter tricot stof met muizen. Die kocht ik toen al met dergelijk twinning project in het achterhoofd. Na versie 1 van deze volgde haast onmiddellijk versie 2 van een wel heel comfortabel jurkje. Wat later rolde ook nog een truitje voor mijn oudste van onder de naaimachine. Dat hier dan weer kunnen tonen, heeft duidelijk veel langer geduurd!

Hoewel mijn haren er vroeger recht van omhoog gingen staan, kan ik het nu steeds meer smaken. Het heeft wel iets, mijn kinders in gelijke creaties zien rond huppelen.

De kleertjes mochten nog wat aan de ruime kant zitten. Dus tekende ik het truitje een maat groter. Alleen blijkt het nu op de schouders wel wat te wijd te zitten. De mouwen vind ik dan weer perfect qua lengte. Ook het halsboordje mocht wat strakker op de hals zitten. Ik gebruikte geen boordstof maar dezelfde tricot als het truitje zelf, dus tekende ik de halsboord wat groter. Wederom te groot zo bleek…Ik zal het ooit wel leren zeker?

Ook het jurkje zit nog wat ruim, al zal ze daar vast niet meer tot aan het najaar raken denk ik. Of dan heeft ze driekwartmouwen… De vorige keer ronde ik de zoom af met een extra 2cm, dat vond ik toen te weinig. Deze keer ging ik voor 5 cm en dat lijkt me perfect. Al valt het nu achteraan vrij lang, maar dan kan ze nog wat groeien!

Ze dartelt vrolijk rond in haar nieuwe jurkje. Haar te pakken krijgen voor een foto was niet evident. Ook Fenn loopt energiek van hot naar her. Al vind hij het wel fijn om te zien dat ze ‘hetzelfde’ aan hebben. Dan steekt hij trots zijn buik uit naar haar, om haar te tonen dat ze allebei de muisjes dragen.

Op sommige momenten is het grote liefde tussen hen. Op andere momenten… tja, ik hoef er geen tekeningetje bij te maken 😉 Maar de muisjes, die zijn bij allebei een succes!

img_20170212_165148

img_20170212_175541
Blurry but oh so perfect!
Patroon jurkje: combinatie Billie en Tinny met afgeronde zoom
Patroon shirt: Billie
Stof: stoffenspektakel

 

 

Advertenties

Pippa Pants

De Pippa pants van Emma & Mona lijkt door zowat heel blogland genaaid te worden. Maar mannelijke versies zag ik (nog) niet… Al zullen die er wel al zijn, alleen heb ik ze nog niet meteen opgemerkt 🙂

Op de blog krijgt het shortje deze omschrijving:

“Pippa is een broekje. 
Een zomers exemplaar dat niet veel werk vraagt om het te maken en daarom net zo leuk is.
Je kan het maken in allerlei soorten stof. 
Door het elastiekje in de taille gaat het ook gemakkelijk aan en uit. Handig voor kleintjes.”
Katjing!!! Ideaal voor een-potjes-trainende-zoon-en-mama!!
Ik koos een Zonen 09 stofje uit de kast. Eentje die ik heel schoon vond maar die niet meteen een bestemming kreeg. Tot nu dus. En het moet gezegd worden:
> Pippa is een broekje.
> Een zomers exemplaar dat niet veel werk vraagt om het te maken en daarom net zo leuk is.
> Je kan het maken in allerlei soorten stof.
> Door het elastiekje in de taille gaat het ook makkelijk aan en uit. Handig voor kleintjes én grootjes 🙂
Conclusie: het ideale zomerspeelbroekje!
Het plan was om leuke buitenfoto’s te voorzien. Maar daar stak het weer een stokje voor. Ik naaide het broekje en de dag erna goot het water. Euh, ok dan maar geen buitenfoto’s… Mijn kerel trok het shortje aan en liep als een gek door het huis. Mama liep als een gek erachteraan (wat een bloggende moeder lijden kan…) De foto’s zijn dus niet je dat. Maar wel het beste bewijs dat dit een ideaal speelbroekje is!

IMG_20160519_094918

Ik vraag me alleen af of het model toch niet eerder meisje is… Misschien omdat het zo in mijn hoofd zit, maar ik vind het nogal wijd vallen. Maar Fenn had er duidelijk geen problemen mee!
Patroon: Pippa pants by Emma & Mona
Stof: Off beetle munt by Zonen 09

Woeste tijger

De kop is eraf. Gelukkig niet de mijne, stel u voor!

Mijn eerste werkdag zit er op. Na een jaar (ttz 53 weken) vol verlof ging ik eergisteren met gemengde gevoelens opnieuw aan de slag. Maar hé kijk, we leven nog!

Het is voorbij gevlogen, once again. Want ik was nog maar 4 maanden terug aan de slag na de geboorte van onze oudste. Toen bleef ik 15 maanden thuis en ook die periode ging voorbij zonder dat ik er erg in had. Mijn job houdt mogelijks veiligheidsrisico’s in voor zwangere vrouwen dus kunnen wij onmiddelijk stoppen met werken. Dat betekent dus een zee van tijd. Al is dat best relatief eens er kindjes zijn, heb ik gemerkt 🙂

Vele vriendinnen, familie, collega’s,… vragen of dat niet verschrikkelijk vervelend is om zo lang thuis te zijn. Bij god, nee!!!! Wat een vraag?! Stellen ze me voor om nog een jaartje thuis te blijven, ik deed het onmiddelijk! Sinds ik zo’n 6 à 7 maanden zwanger was van de oudste, ontdekte ik de naaimachine. En ik ben verslaafd sindsdien… Haast elke dag ben ik er mee bezig. Zit ik niet achter de machine, dan ben ik bezig patroontjes te zoeken, blogs te lezen die me opnieuw inspiratie geven, naaitijdschriften te doorbladeren. Het begint me zelfs zodanig in de ban te houden dat ik al niet meer gewoon naar confectiekleding kan kijken! Ik bekijk de details, de afwerking, maak in mijn hoofd notities van leuke details die ik eventueel ook kan gebruiken,…

image

image

Wat ik u vandaag toon, is een toevallig samenspel van een gepind detail in mijn hoofd en het perfecte patroon daarvoor. Het komt er dus gewoon op neer dat ik ergens een leuk detail spotte en daar toevallig een patroon voor vond 🙂 Kan het nog makkelijker?! Ja, ik weet het, de trui kopen was nog eenvoudiger maar mijn naaisterhart zei me dat ik dat gewoon beter zelf kon maken!

Ik hou van leuke, aparte details. Meestal worden die hier nog niet echt toegevoegd aan zelfgemaakte kledij. Gewoon is momenteel al vaak goed genoeg. Met wat meer ervaring komt dat er nog wel denk ik. Toen ik enkele maanden terug een trui zag met een schuine rits vond ik de trui precies veel schoner. Zo’n simpel idee maar het gaf de trui meteen iets extra. Ergens ging een lichtje branden, dat heb ik nog gezien. Zonder het toen eigenlijk te zien. Ik dook in mijn stapel ottobres en jawel. Deze editie verblijdde mijn hart.

Het patroon werd overgetekend, stof werd geknipt. Het ineen zetten van de trui ging eigenlijk vlot. Aangezien mijn eerdere ervaringen met ottobres en knippies niet zo positief te noemen zijn, nam ik dit project mee naar de naailes. Als ik dat niet had gedaan, zat de trui misschien nog sneller ineen… De juf vond de uitgelegde manier niet zo goed en stelde een andere manier voor. Ik volgde haar uitleg maar daardoor moest ik de polsboordjes over mijn machine trekken om deze af te werken met de honinggraatsteek. De boordjes voor een 2-jarige zijn nog vrij klein te noemen (ahum) en de stof werd dus helemaal uitgerokken waardoor de honinggraatsteek aan de binnenzijde van de mouw meer naast dan op de naad viel. Lostornen?! Tja, ik stel voor dat jullie eens zo’n steek proberen los te maken… Tel daar nog eens een speciale tricotsteek bij waarmee ik de zijnaad van de mouw stikte, en jullie kunnen zich vast de zweetdruppels op mijn voorhoofd al voorstellen. Uiteindelijk nam ik mijn schaar, knipte de mouwboorden er af en zette er nieuwe aan, op MIJN manier. En dat werkt prima!

image

 

image

image

image

image

image

image

image

Maar kijk, hij heeft er een schone trui bij, met scheve rits én honinggraatsteek. Ik ben er weg van! Wat vinden jullie?

Foto’s nemen van een klein, actief kereltje… Dat geeft soms verrassende foto’s maar zijn enthousiasme maakte het zo veel leuker! Woensdag mocht hij zijn 2e kaarsje uitblazen! De ideale gelegenheid om hem deze trui cadeau te doen!

 

image

Patroon: Ottobre 3/2014 nr13

Stof: Nosh

Fournituren: Soldeur