Bumba

Soms heb je iets in je hoofd maar moet je noodgedwongen je plan gaan bijstellen. Zo ging het hier toen ik anderhalf (!) jaar terug een jasje voor Ieme wou maken in de naailes. Ik ging nogal laat op zoek naar stof want ik wist toch wat voor stof ik wou… U raadt het nooit: ik vond de stof niet die ik in gedachten had. Enter plan B: ik ging voor een fel kleur want daar staan wij schoon mee.

Ik viste een katoentje uit de voorraad die er wonderwel bij paste en kon zo toch in de les aan mijn jasje beginnen. Van het naaiproces zelf weet ik nog weinig. Niet zo gek als je bedenkt dat ik er nu pas over blog. Ik koos weloverwogen de kleinste maat (thank god!) want met die dikke voering zou mijn fijne meid van anderhalf die jas wel aan kunnen. Tot zo ver mijn prima berekening. Want eenmaal de jas af, bleek dat broer van 3 er nog net in paste. Spannend weliswaar maar voor haar was hij duidelijk te groot.

Bumba. Zoiets flitste door mijn hoofd toen ik de jas aan zag. De jas ging in de kast met het idee om hem dit jaar als speeljas te gebruiken. Maar zoals dat gaat: dagen worden weken en weken worden maanden 😉 Ik vergat de jas tot zuslief deze week aan mijn mouw trok om toch deze jas aan te doen. En kijk: hij past haar wonderwel! De mouwen misschien net wat te kort voor een winterjas maar ach. Ze toog naar buiten in de sneeuw, mijn eigen kleine bumba en moeder schoot in actie om wat foto’s te nemen. Wat een kind van een bloggende moeder lijden kan. Het kind zag die fotoshoot niet zo zitten. De handen gingen in de zakken en kwamen er nauwelijks uit. Lachen stond ook niet op haar to-do-list dat moment.

De eerste shock van het hoge bumbagehalte is ondertussen verdwenen. Wat vinden jullie? Zij lijkt er allesinds wel tevreden mee!

IMG_20180303_113219

Wollen mantelstof: Stofopzolder
katoenen voering: privéverkoop
Patroon: Jackie van Ienemiene
Advertenties