Bijna versleten, maar goedgekeurd!

Naaien en dat maaksel dan ook meteen hier het www op gooien, tis niet altijd mijn sterkste kant. Hoewel ik daar de laatste weken terug wat extra mijn best voor doe. Al betekent dat natuurlijk wel dat er hier nog heel wat dingen de blog nog niet op raakten.

De broekjes die jullie vandaag zien, zijn eigenlijk al maanden af. Echt hé. Het ene is ondertussen al flink gepluisd, van het vele wassen. Maar versleten of niet, ze verdienen toch nog een plekje hier. Ik trok er vroeger (gelukkig) al foto’s van want anders toonde ik hier misschien broekjes zonder foto – haha. Neen, gewoon maar om te zeggen dat foto’s hier vaak in real life worden genomen. Dus dan is de kans groot dat ofwel

  1. het licht van de foto niet goed zit.
  2. het kind met nogal gekke, erbarmelijke of gewoon-niet-te-tonen gezichtsuitdrukking op de foto staat.
  3. er ergens wel een veeg van melk, choco of whatever op het kledingstuk te zien is.
  4. of er gewoon niets op de foto te zien is omdat die kinders van mij altijd weer weg lopen van voor die camera. Ze zien immers liever zelf waar ik naar zit te kijken…

Geloof mij, foto’s van de laatste soort kom ik regelmatig tegen… 🙂

Maar dus, de broekjes. Ik weet zelfs niet meer welk één ik eerst maakte. Google foto’s leert mij wel dat het grijze broekje eerst rond zijn kont hing. Ik ging helemaal overstag toen ik deze outfit zag. Echt, een hele leuke, speelse outfit vond (en vind) ik dat. Misschien moet ik nog wat van copycat gaan spelen. Maar dus ging ik op zoek naar het patroontje voor de broek. En warempel, dat zat hier tussen de boekjes! Ik volgde haar verslag en deed aan beide zijden van de tailleband -3cm. Achteraf bekeken mocht dat zelfs nog meer zijn, en ook de bovenkant van de broek zelf mocht ook wat smaller. Das voor een volgend exemplaar. Eentje die er zeker komt, meer nog, de stof ligt momenteel op mijn naaitafel. Door mister Fenn hemzelf daar gelegd. Want “dat gaat heel mooi zijn mama!” dixit het piepstemmetje.

Het hele broekje werd afgewerkt met de honinggraatsteek. Eerder kon je hier al lezen hoe ik daar grote fan van ben. En nog steeds. Doe dat in een contrasterend kleur en je maakt de hele outfit gewoon net dat tikkeltje leuker. Ik moet dat echt meer doen!

Later volgde de Noa pants van Compagnie M. De zwarte stof is een hele zachte sweaterstof. Echt, ik zou zelf zo’n broek willen. De zakjes maakte ik uit een restje contrasterend superhelden tricot. Hij noemt hem zelf zijn sportbroek. Dus dan moet dat ding wel gemakkelijk zitten, niet 😉

En echt, in een wip zit de broek ineen. De zakken zijn ideaal om restjes weg te werken en in tricot is het de ideale ravottersbroek. Wat wilt een mens nog meer?

img_20161104_150921

En na het zien van die laatste foto’s moet je zeggen: poseren, hij kan het wel.

Als ie wil 😉

Patroon grijze broek: de Hop and Jump  (Ottobre 1/2015)
Stof grijze broek: Ik vermoed bij Madeline de stoffenmadam
Patroon zwarte broek: Noa pants (Compagnie M)
Stof zwarte broek: Madeline de stoffenmadam

 

Advertenties

Laat de zomer maar komen!

Zalig weer… vinden jullie ook niet? Ik hou van de zomer. Met heel mijn hart. En heel mijn lijf. En met nog veel meer!

Toen de nieuwste editie van La maison victor hier in de bus viel – na schandalig lang te moeten wachten wegens een fout in hun administratie – zette ik meteen de Stone short op mijn te-naaien-lijstje. Ik schoof het boekje onder manlief zijn neus en ook hij vond het een leuk exemplaar. Meteen werd de short in fluo gemarkeerd op de lijst 🙂

De geschikte stof vond ik (weeral) bij Liesellove. Alleen had ik het zo in mijn hoofd dat ik enkele accenten wou aanbrengen in een andere stof. En die stof vond ik maar niet. Zelfs niet na lang zoeken in haar uitpuilende garage. Eenmaal thuis doorzocht ik mijn restjesbakken en werden verschillende lapjes uitgehaald. Manlief koos zelf de bijpassende stof (die trouwens ook van bij Liesellove komt) en zo kon ik beginnen!

Ook nu weer ging het naaien vlot, heel vlot zelfs. De patroontjes van La maison victor zitten vaak verrassend snel in elkaar. Al vind ik hier dat de afwerking aan de tailleband en riemlusjes wat beter kan. Maar ik ga niet muggeziften. Eens de broek aan, is er geen mens die deze details zal zien!

 IMG_20150605_165108

De gele broekenstof zit vast geweldig, stevig van structuur en met net voldoende stretch in. De combinatie met de contrasterende stof vind ik zelf geslaagd, mijn ventje gelukkig ook! Kijk en oordeel zelf!

IMG_20150605_165137

IMG_20150605_181756 IMG_20150605_181706

Keperlint had ik hier niet liggen en geduld was er ook niet tot ik naar de winkel kon. Dus knipte ik een stuk biaislint af, streek het open en vouwde het doormidden. Dit kreeg rondom een afwerking met een kleine zigzagsteek in een contrasterende kleur. Naaien gaat hier soms al eens ‘à la vie d’artiste’ !

IMG_20150605_181912

Ik las al verschillende keren dat de tailleband wat groot uitviel maar das hier zeker het geval niet. Door de stretch zit de broek goed maar moest ik hem in gewone katoen maken zou een maatje groter misschien nodig zijn.

IMG_20150605_181949
Een netjes afgewerkt knopenpat en gulp

Aan de tailleband zette ik nog een extra knoop aan want met enkel dat lint ging de broek niet mooi dicht. Onderaan werd de broek met een gewone zoom afgewerkt en niet met een omgeslagen zoom. Niet omdat ik het niet mooi vond maar omdat ik wat verstrooid was 🙂 Misschien nog een tip voor wie de broek maakt: de riemlusjes afwerken! Aan de bovenkant worden ze gewoon op de tailleband genaaid volgens lmv. Ik gaf ze nog snel een zigzagsteek om te voorkomen dat ze gaan rafelen maar ik weet niet of dat voldoende zal zijn!

Maar weet je wat? Ik trek het mij niet aan! Laat de zomer maar komen!

Patroon: Stone short, La maison victor 3/2014

Stof: Liesellove

Knopen: Soldeur