Laure voor Ieme

Begin december ging ik op naaiweekend. Wegens een flink aantal workshops, de overschakeling naar fulltime werken en een pop-up verkoop van mijn bijberoep kon ik niets voorbereiden. Toch keerde ik terug met 5 (of 6, ik weet het eigenlijk al niet meer zo goed #haha) afgewerkte stuks en 1 half afgewerkt. De eerste hebben jullie nog te goed, het laatste krijgen jullie nu te zien 🙂

Ik nam me voor om het half afgewerkte jurkje snel aan te pakken maar ach… who was I kidding? Het bleef hier nog liggen tot begin februari… Tot ik mezelf toe sprak dat het “nu of nooit” was. De kleuren doen immers een beetje herfst/winter aan. Bovendien lagen de ideale kousen en dito trui hiervoor al lang in de kast.

Ik zag eerder al wreed schone exemplaren passeren van de Laure dress van Straightgrain. Vooral deze met strikje dragen mijn voorkeur! Dus was het logisch dat ik ook die versie eerst uittestte. Het geeft het jurkje iets speels, echt meisjesachtig. Het resultaat vind ik fantastisch! Helemaal mijn ding en ook manlief knikte goedkeurend. Hoe gelukkig kan een mens zijn?!

Grote broer vond het niet zo fijn dat ik enkel van zus foto’s nam. Ik moest er dus ook enkele nemen met hem erbij en dat leverde deze schattige (maar wazige) plaatjes op.

Advertenties

Bumba

Soms heb je iets in je hoofd maar moet je noodgedwongen je plan gaan bijstellen. Zo ging het hier toen ik anderhalf (!) jaar terug een jasje voor Ieme wou maken in de naailes. Ik ging nogal laat op zoek naar stof want ik wist toch wat voor stof ik wou… U raadt het nooit: ik vond de stof niet die ik in gedachten had. Enter plan B: ik ging voor een fel kleur want daar staan wij schoon mee.

Ik viste een katoentje uit de voorraad die er wonderwel bij paste en kon zo toch in de les aan mijn jasje beginnen. Van het naaiproces zelf weet ik nog weinig. Niet zo gek als je bedenkt dat ik er nu pas over blog. Ik koos weloverwogen de kleinste maat (thank god!) want met die dikke voering zou mijn fijne meid van anderhalf die jas wel aan kunnen. Tot zo ver mijn prima berekening. Want eenmaal de jas af, bleek dat broer van 3 er nog net in paste. Spannend weliswaar maar voor haar was hij duidelijk te groot.

Bumba. Zoiets flitste door mijn hoofd toen ik de jas aan zag. De jas ging in de kast met het idee om hem dit jaar als speeljas te gebruiken. Maar zoals dat gaat: dagen worden weken en weken worden maanden 😉 Ik vergat de jas tot zuslief deze week aan mijn mouw trok om toch deze jas aan te doen. En kijk: hij past haar wonderwel! De mouwen misschien net wat te kort voor een winterjas maar ach. Ze toog naar buiten in de sneeuw, mijn eigen kleine bumba en moeder schoot in actie om wat foto’s te nemen. Wat een kind van een bloggende moeder lijden kan. Het kind zag die fotoshoot niet zo zitten. De handen gingen in de zakken en kwamen er nauwelijks uit. Lachen stond ook niet op haar to-do-list dat moment.

De eerste shock van het hoge bumbagehalte is ondertussen verdwenen. Wat vinden jullie? Zij lijkt er allesinds wel tevreden mee!

IMG_20180303_113219

Wollen mantelstof: Stofopzolder
katoenen voering: privéverkoop
Patroon: Jackie van Ienemiene

Slaap kindje slaap…

Het begint intussen een traditie te worden om op 1 mei samen met mijn schoonzus op de rommelmarkt te staan. We krijgen elke keer een plekje net voor de deur van onze schoonouders waardoor wij al meteen opvang hebben voor onze wikkelgatjes 🙂 Onze mannen (broers) gaan samen voor een lange fietstocht met hun koersfiets terwijl wij onze “rommel” trachten kwijt te raken. Meestal sluiten we ’s avonds af met een gezamelijk etentje. Een leuke dag dus voor iedereen!

Vorig jaar zaten we zo opnieuw dik ingeduffeld in ons kampeerstoeltje op de rommelmarkt. Enkele kraampjes naast ons zag ik een eenvoudig houten poppenbedje staan. Maar aangezien ik eerder rommel wou kwijt raken dan erbij te krijgen, bleef ik maar in mijn kampeerstoeltje zitten… Maar toen het einde van de rommelmarkt naderde zag ik dat poppenbedje daar nog steeds staan. Ik kon de lokroep niet langer weerstaan en ging even piepen. Natuurlijk wist ik toen al dat ik verloren was maar ach…  Ik deed nog enkele euro’s van de prijs af (meer uit principe dan wat anders) en keerde dolgelukkig terug mét het bedje.

Het poppenbedje was bekleed met een verschrikkelijk stofje. Zo eentje van een flink aantal jaren geleden, tijd dus voor wat anders! Ik kocht een stuk dandelions van See you at six en wist dat het perfect was. De stof is licht en heerlijk zacht. Bovendien is de kleur ideaal voor lieve, kleine meisjes. Bijna delicaat zelfs en oh zo schoon! Ik zocht al even naar een goede reden om er mij een stuk van aan te schaffen. Een betere reden kon ik niet vinden!

IMG_20180212_094418_Bokeh

IMG_20180212_094503

Het voornemen om er meteen aan te beginnen vergat ik echter snel want: “Ach, ik heb nog méér dan tijd genoeg…” Haar verjaardag passeerde maar gelukkig wist ook de Sint dat kleine zus flink was geweest dit jaar en dus een mooi cadeau verdiende! Dus dan was er inderdaad nog wel tijd genoeg 😉 maar…

Dat ik plots mijn ontslag indiende en even later ander werk vond kwam er tussen. Dat het nieuw werk dan fulltime was, werd even een aanpassing. Dat ik voor een pop-up stond waarvoor ik nog van alles moest maken, kwam er ook bij. En dat ik in die periode soms wel 3 workshops per week gaf, maakte het nog wat interessanter. Het vervolg weet je al zeker?! Het poppenbedje bleef hier onaangeroerd staan tot 3 december. Toen MOEST ik echt in actie komen!

De lakentjes werden uit elkaar gehaald en op basis daarvan kon ik uit mijn nieuwe stof de patroondelen knippen. Het moest allemaal nogal snel gaan dus eerlijk: de afwerking kon beter. Maar… zus kreeg haar poppenbedje van de heilige man en was dolgelukkig!

Als ik dat bedje hier zie staan in onze living, ben ik nog steeds content dat ik dat mee nam. Ik twijfelde nog om het te schilderen maar het is gewoon op zijn mooist naturel!

Regelmatig legt ze haar baby te slapen in zijn bedje. Een schot in de roos! Bij het originele stofje werden de randjes afgewerkt met een bijpassend biesje. Wegens last-minute werk moest ik dat laten schieten… Maar de baby, die zal er vast niet minder goed door slapen?!