Bijna versleten, maar goedgekeurd!

Naaien en dat maaksel dan ook meteen hier het www op gooien, tis niet altijd mijn sterkste kant. Hoewel ik daar de laatste weken terug wat extra mijn best voor doe. Al betekent dat natuurlijk wel dat er hier nog heel wat dingen de blog nog niet op raakten.

De broekjes die jullie vandaag zien, zijn eigenlijk al maanden af. Echt hé. Het ene is ondertussen al flink gepluisd, van het vele wassen. Maar versleten of niet, ze verdienen toch nog een plekje hier. Ik trok er vroeger (gelukkig) al foto’s van want anders toonde ik hier misschien broekjes zonder foto – haha. Neen, gewoon maar om te zeggen dat foto’s hier vaak in real life worden genomen. Dus dan is de kans groot dat ofwel

  1. het licht van de foto niet goed zit.
  2. het kind met nogal gekke, erbarmelijke of gewoon-niet-te-tonen gezichtsuitdrukking op de foto staat.
  3. er ergens wel een veeg van melk, choco of whatever op het kledingstuk te zien is.
  4. of er gewoon niets op de foto te zien is omdat die kinders van mij altijd weer weg lopen van voor die camera. Ze zien immers liever zelf waar ik naar zit te kijken…

Geloof mij, foto’s van de laatste soort kom ik regelmatig tegen… 🙂

Maar dus, de broekjes. Ik weet zelfs niet meer welk één ik eerst maakte. Google foto’s leert mij wel dat het grijze broekje eerst rond zijn kont hing. Ik ging helemaal overstag toen ik deze outfit zag. Echt, een hele leuke, speelse outfit vond (en vind) ik dat. Misschien moet ik nog wat van copycat gaan spelen. Maar dus ging ik op zoek naar het patroontje voor de broek. En warempel, dat zat hier tussen de boekjes! Ik volgde haar verslag en deed aan beide zijden van de tailleband -3cm. Achteraf bekeken mocht dat zelfs nog meer zijn, en ook de bovenkant van de broek zelf mocht ook wat smaller. Das voor een volgend exemplaar. Eentje die er zeker komt, meer nog, de stof ligt momenteel op mijn naaitafel. Door mister Fenn hemzelf daar gelegd. Want “dat gaat heel mooi zijn mama!” dixit het piepstemmetje.

Het hele broekje werd afgewerkt met de honinggraatsteek. Eerder kon je hier al lezen hoe ik daar grote fan van ben. En nog steeds. Doe dat in een contrasterend kleur en je maakt de hele outfit gewoon net dat tikkeltje leuker. Ik moet dat echt meer doen!

Later volgde de Noa pants van Compagnie M. De zwarte stof is een hele zachte sweaterstof. Echt, ik zou zelf zo’n broek willen. De zakjes maakte ik uit een restje contrasterend superhelden tricot. Hij noemt hem zelf zijn sportbroek. Dus dan moet dat ding wel gemakkelijk zitten, niet 😉

En echt, in een wip zit de broek ineen. De zakken zijn ideaal om restjes weg te werken en in tricot is het de ideale ravottersbroek. Wat wilt een mens nog meer?

img_20161104_150921

En na het zien van die laatste foto’s moet je zeggen: poseren, hij kan het wel.

Als ie wil 😉

Patroon grijze broek: de Hop and Jump  (Ottobre 1/2015)
Stof grijze broek: Ik vermoed bij Madeline de stoffenmadam
Patroon zwarte broek: Noa pants (Compagnie M)
Stof zwarte broek: Madeline de stoffenmadam

 

Advertenties

3 thoughts on “Bijna versleten, maar goedgekeurd!

Wat vindt u?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s