Een rondje bandwerk

Zeggen dat ik over een flinke hoeveelheid stof beschik, is een beetje een understatement. Zeggen dat de helft van onze garage ermee volgepropt zit, ligt al wat dichter bij de waarheid…

img_20160918_082056

Zo veel stof in je voorraadkast, dat heeft zo zijn voordelen. Er ligt altijd wel wat klaar voor een volgend project. ’s avonds laat of tijdens dutjes van onze kleine ga ik voor mijn kast staan en kies mijn stof. Maar af en toe denk ik: “Nu is het echt genoeg.” Maar dan is er altijd wel weer ergens een pareltje te krijgen, of een koopje te doen. En dus gaan we hier af en toe voor snel-klaar-projectjes. Projecten die de berg iets minder hoog maken, tot ik weer op wat schoons stoot 😉

We konden genieten van een fijne zomer, met heerlijke nazomerdagen maar nu de ochtenden weer kouder worden, hadden we hier nood aan pyjama’s. Met lange broeken en mouwen. En liefst ook meer dan één, en meer dan twee ook. Dus ging ik voor een rondje bandwerk ‘pyjama-naaien’.

Wolf van zonen 09 was patroon van dienst. Ondertussen uitvoerig getest én goedgekeurd, alsof het met die patronen ooit anders is! Na trial en error. Want ik weet best dat ik moet nameten op het patroon, maar dat ook effectief doen is weer een ander paar mouwen. Soit, na de 1e versie besloot ik dat de broek  smaller moest en de trui duidelijk groter. Althans toch als ik binnen een paar maanden niet opnieuw mij voor wat bandwerk wil zetten.

Foto’s nemen gebeurde op een zondagmorgen. Geen zo’n zalig, in pyjama doorbrengende zondagmorgen want die zijn hier zeldzaam met een mama die weekends werkt en fervent voetbalpapa-op-zondagmorgen. Dat mijn meneertje ook een beetje last had van een ochtendhumeur en we nog wat later naar een lokale streekproductenmarkt planden te gaan, deed het nog wat moeizamer verlopen. Bijgevolg dus aan-foto’s met één pyjama, en geen 5. Maar uiteindelijk zijn toch gelijk, maar dan anders!

De overige pyjama’s ziet u hier hangen. De aandachtige lezer (kijker) zal opmerken dat een van mijn labeltjes (mét eigen logo!) naar buiten hangt. Omgekeerd ook maar daar spreken we niet over. Manlief merkte fijntjes op dat dat bij wel meer merken gebeurd. Wat inderdaad zo is, dus liet ik het maar zo. Wikkelgatjes moest maar eens een designermerk worden binnenkort, ha!img_20160927_103834

sweaterstof honden: Soldeur
Tricot kruisjes en zebra’s : Stof op zolder
tricot stinkdier : Madeline de stoffenmadam
zwart/witte lijnen: stoffen.net
tricot driehoeken: geen flauw idee (en blijkbaar ook niet gelabeld)
Patroon: Wolf van Zonen 09

Het hertje kreeg ook pomponnetjes!

Toen de nieuwe collectie van Someone uit kwam, was ik meteen verkocht! Ik ging helemaal overstag voor de (zachte) stoffencombinaties, de fluffy konijnenstaartjes en dito pomponnen. Alleen… onze meid is nog veel te klein voor al die leuke kleedjes! Ik zag haar nochtans al rondhuppelen met zo’n pluche bol op haar achterste…

someone-kleedje-cuddle-ecru

Maar al die voorbij huppelende konijnenstaarten zetten wat radartjes aan het werk. Ik klikte enkele passende stofjes in mijn virtuele mand en ging op zoek naar het passende patroon. Het werd de Candy dress uit één van de eerste edities van La Maison Victor. Alom bejubeld en geprezen maar ook hier weer… het patroon begint pas bij maat 92. Bovendien bleek net die editie hier spoorloos te zien. Gelukkig beschik ik over een allerliefste naaiende vriendin (merci Jolien!) die de editie wél netjes bij hield.

Ik paste het patroon flink aan. De naadwaarde liet ik weg en het jurkje werd in zijn geheel 7cm ingekort. Bovendien voegde ik de lange mouwen toe van Billie van Zonen 09. Die nam ik weer een maat groter dan ze nodig heeft. Ik had schrik dat de mouwen te nipt zouden zijn in de bont maar dat bleek -achteraf- niet nodig.

img_20160918_084152

Na een eerste pasbeurt bleek het kleedje toch nog vrij kort te vallen. Dus naaide ik geen zoom maar zette er net een extra boord aan. Aan de hals kwam in eerste instantie een boordje die ik er als bies aanzette. Omdat alles aan de hals wat los zat, maakte ik het boordje terug los en zette er een nieuwe aan in boordstof zodat de hals wat hoger komt. Volgende keer teken ik gewoon de hals wat hoger, want ik vind dat het nu nog wat wijd valt.

Het koordje maakte ik uit dezelfde sweaterstof als de jurk zelf. De hulp van manlief werd ingeschakeld om het onding te keren. Hij zette er – letterlijk- zijn tanden in nadat ik hier 2 nagels brak om de stof binnenste buiten te krijgen. Misschien zorg ik de volgende keer toch beter voor een passend koordje 😉

Bij gebrek aan pomponnen in de kast, een mens kan niet alles hebben in zijn leven, maakte ik ze zelf. 2 cirkels uit bont aaneen stikken, keren (zonder nagels te breken) en met het koordje ertussen vast stikken. Huppakee. Toegegeven, de ‘pomponnen’ zijn wat groot en plat uitgevallen. De verbeteringen staan genoteerd voor versie 2 van deze jurk.

Over het resultaat ben ik niet 100% overtuigd, manlief vind het ‘er net niet over’ en misschien moet ik hem gelijk geven. Je bent voor of tegen. De bont mouwen zijn prominent aanwezig en geven haar wat een Michelinventgehalte. Maar anderzijds staat ze er toch super schattig mee… Hier spreekt een typische mijn kind-schoon kind mama 😉

Maar ik moet alle fans van het patroontje gelijk geven. Het zit effectief snel in elkaar en is heel leuk om te maken. Ik maakte het zelf veel ingewikkelder dan het eigenlijk is door alle aanpassingen. Ik wou natuurlijk een lookalike kleedje en had een duidelijk doel voor ogen hoe het jurkje er dan wel moest uit zien.

img_20160917_092754

En misschien nog een tip voor wie het ook wil proberen: bezint eer ge begint. Je wilt écht niet weten hoe mijn huis er uit zag nadat ik met dat bont aan de slag ging! Maar niets wat een stofzuiger niet aan kan natuurlijk!

En geef toe, dat hertje is toch allerschattigst!!

img_20160916_091012
Hier zie je duidelijk het boordje die ik als bies aanzette.

Wie merkte trouwens de nieuwe look op van de blog? Ik kreeg deze week de definitieve versie van ons logo doorgestuurd – waar ik overigens heel tevreden over ben! – en paste meteen de lay-out hier aan. Wat vinden jullie ervan?!? In de toekomst zullen er nog wel enkele wijzigingen komen die de blog wat persoonlijker maken! Maar das voor later…met wat tijd 😉

Patroon: Candy dress van LMV
Paneel hert: Bambiblauw
Bont: Pieke Wieke

 

DIY: garendoos

Merken jullie het ook, dat het hier wat stiller werd de afgelopen weken (maanden)? Nochtans zijn we hier druk bezig met van alles en nog wat, maar dat op de blog krijgen is een ander paar mouwen!

Er werd vrij veel genaaid, dat zullen jullie in de komende weken hopelijk wel hier te zien krijgen. Alleen zijn die kinders van mij meestal niet meer makkelijk voor de lens te krijgen. Er werd zelfs voor de man des huizes genaaid, maar die is zo mogelijk nog moeilijker te overtuigen om voor de lens te gaan staan! En omkopen met een snoep of een koekje lukt bij hem ook al even niet meer 😉

Ik genoot met volle teugen van ons verlof samen. Haast elke dag trokken we ergens naar toe, meestal gewoon als gezin. Genieten van de tijd samen want 1 september stond voor de deur. Een dag waar wij dit jaar ook voor de eerste keer zo’n hummeltje ‘dropten’ aan school. Veel te klein lijkt hij soms nog, maar toch groot genoeg om elke dag opnieuw uitgedaagd te worden door zijn juffen!

Ons eigen logo is nu echt in de maak! Waar het in het voorjaar nog om handgetekende logo’s ging, kon ik ondertussen al een glimp zien van hoe het er nu écht zal uitzien. Ik probeerde dat eerst zelf maar blijk niet zo’n fantastisch computergestuurd tekentalent te zijn. Dus riep ik de hulp in van iemand die het wél kan en zo krijgen jullie dat hier binnenkort te zien!

Deze week ging ik ook solliciteren om als lesgever bij de Praktische School aan de slag te gaan, een partnerorganisatie van Femma. Ik stak hier wel wat tijd in de voorbereiding daarvan, en met succes! Vanaf januari ga ik bij hen workshops geven!

En zo kan ik nog wel even doorgaan met uitleggen waarom het hier wat stiller werd… Maar voor wie ondertussen al begint te knikkebollen, hier komt de kern van deze blog. Een snelle en eenvoudige DIY om je garenklosjes en spoeltjes netjes en overzichtelijk bijeen te houden.

In het verleden gebruikte ik een plank om alles georganiseerd te houden. Ik nam een stevige plank, boorde er kleine gaatjes in en stak daarin fijne stokjes van een tiental cm. Daarna werd alles zwart gespoten en kon ik mijn klosjes gaan sorteren. Die plank stond hier achter mijn naaimachine tegen de muur. Heel praktisch tijdens het naaien zelf! Alleen was het soms wat vervelend wanneer ik iets op mijn naaitafel verschoof. De plank kreeg al eens een duw en ondergetekende kreeg de plank al eens op haar hoofd. Aangezien mijn naaitafel in de living staat is het geen optie om die plank aan de muur vast te vijzen. Ik hoop later (als de kindjes wat zelfstandiger zijn) op een eigen plekje en dan komt er vast en zeker een soortgelijk systeem maar voor nu ging ik op zoek naar een andere oplossing.

img_20160904_101438

Ik kocht in Ikea enkele stevige opbergdozen van Tjena. Bij Decathlon haalde ik houten golftees (de stokjes die ze in de grond steken om hun balletje op te leggen) en kleefde deze in de dozen. De hoogte is perfect om een klosje en een spoeltje op te steken. In een DHZ zaak kocht ik een doorzichtige pvc-slang van ongeveer een cm diameter. Die snijd ik in fijne ringetjes. Zo’n ringetje kun je gemakkelijk doorsnijden zodat deze rond het spoeltje past. Geen gevaar meer op afrollen!

img_20160904_103716

En zo ziet mijn doos er gevuld uit, er is nog wel wat plaats voor meer garenklosjes 😉

Veel DIY-plezier en hopelijk tot snel!