Een toppertje voor de kast!

Waarom het mezelf moeilijk maken als het ook makkelijk kan?

 

Dat dacht ik bij mezelf toen ik na meer dan een uur nog steeds geen ‘geschikt’ patroon had voor een jurkje in katoen voor mijn kleine meid. Ik doorbladerde alle knippies, ottobres en la maison victors die ik in huis had, surfte het www af, ik keek rond op pinterest maar nergens vond ik wat in mijn hoofd zat. Althans niet voor een baby van 6 maanden.

Dus greep ik terug naar een gekend recept, het Grace jurkje van Emma en Mona. Dat wordt hier een echte klassieker, geloof me vrij!

IMG_20160216_101258

Deze keer tekende ik maat 74 uit. Het is er dus eentje ‘op de groei’. Ik twijfelde nog even of ik het wat zou verlengen voor mijn smalle meid maar liet het uiteindelijk toch zo. Ik nam alleen iets meer stof in de breedte voor het rokgedeelte om nog wat meer rimpeltjes te krijgen. Nu mag dat kind nog rimpeltjes hebben 😉

Deze keer ben ik bijna helemaal tevreden met het eindresultaat! Voor een af-en-toe-perfectionist is dat al heel wat! Bij eerdere versies worstelde ik telkens met de knoopsgaten. De voet waarmee ik knopen aanzet, bleef steeds hangen aan de naad tussen boven- en onderstuk. Deze keer was dit veel minder een probleem aangezien de knopen nu al iets verder van deze naad staan.

In de Veritas vond ik heel simpele maar wonderschone knoopjes die hier mooi bijpassen. Zacht roze met een beetje bling. Perfect!

IMG_20160216_100159

Ik maakte ook voor de eerste keer dit jurkje mét mouwtjes. De bedoeling was om aan de rand van de mouwen een paspeltje mee te stikken maar aangezien deze mouwen uit 1 deel bestaan, kan dat niet. Misschien toch eens proberen de volgende keer!

IMG_20160215_135546

De eenvoud van dit jurkje maakt me telkens weer gelukkig. En in combinatie met deze heerlijke stof van Soft Cactus kan het gewoon niet anders dan een toppertje worden dit voorjaar!

Tijdens het nemen van de foto’s wou broer er natuurlijk bijkomen. De kusjes vlogen hier in het rond 😉

En nu ga ik jullie nog even spammen met een hoopje schattigheid!

IMG_20160216_084256IMG_20160216_084435IMG_20160216_090110

 Stof en garen Soft Cactus gekocht bij Pieke Wieke

Patroon: Grace jurk van Emma en Mona

Knoopjes : Veritas

Advertenties

DIY voor Valentijn

Valentijn… Voor de ene de hoogdag van romantiek, voor de ander een dag als een ander. Noodgedwongen is dat bij mij het laatste.

Mijn ventje vindt er niets aan. Of toch wel, een commercieel gedoe. En eigenlijk moet ik hem ook wel gelijk geven. Elkaar graag zien doe je elke dag opnieuw, niet die ene dag van het jaar. Maar toch, soms wou ik dat hij er wel voor was. Gewoon een dagje extra stil staan bij wat je aan elkaar hebt, wat je voor elkaar doet en betekent, hoe veel moeilijker het zou zijn zonder de ander.
Maar mijne heer is niet te overtuigen. Oh ja toch wel, als ik hem vraag of het goed is als ik iets speciaals klaar maak. Omdat het toch maar één keer Valentijn is… Dan gaat hij volmondig akkoord!
Romantiek is aan hem niet echt besteed. Ik mag 15 hints geven, dan nog weet hij niet wat geven voor mijn verjaardag. Soms koop ik mijn eigen cadeau 😉 want de kans is groot dat hij gewoon zelfs vergeet iets te kopen. Iets speciaals op tafel zetten voor Valentijn? Tuurlijk! Maar meer dan een tevreden man hoef ik niet te verwachten.
Ah ja, hij is wie hij is. Net daarom zie ik hem ook zo graag!!

Decoreren voor Valentijn deed ik dus nog nooit. Maar toen manlief begin januari verzuchtte dat ‘er weer zo’n donkere periode aankwam’ vond ik toch dat ons interieur wat rood kon verdragen. Want inderdaad de periode tussen Driekoningen (wanneer de kerstboom traditiegetrouw verdwijnt) en Pasen is ook een donkere, onbetekenende periode.
Overdrijven met het rood deed ik niet, gezien manlief zijn aversie, maar enkele accenten fleuren de boel hier toch wat op.

image

image

image

image

image

image

image

In mijn hoofd zat ik ook met een kleine DIY.
In de action kocht ik een schildersdoek. Geen idee of het eigenlijk ook echt zo noemt want het spant niet over een houten kader maar soit. Ik schilderde het volledig zwart. Ik draaide er wat gewoon bindtouw rond en wat rode wol. Enkele rode bolletjes erbij en klaar is kees. Geflankeerd door enkele kaarsjes worden die avonden hier wat extra gezellig!

image

En o ja, mocht u het zich afvragen… Die speciale menu dit jaar… Ik weet niet of die er komt. Ondergetekende moet immers werken die dag. En manlief zal vast de moeite niet doen om de keukenschort aan te binden. En toch, zal ik na mijn werkuren met veel plezier in mijn auto stappen om naar huis te rijden naar de liefde van mijn leven!

image

Lief klein… konijntje

Wat in je hoofd een gemaakte zaak is, kan in het echt wel even anders zijn…

Om mijn 2e jaar naaien succesvol af te ronden, word er onder andere verwacht dat ik een kledingstuk maak waar een blinde rits in zit. Ik koos voor een Janneke, een eenvoudig maar mooi jurkje. Ik maakte er eerder al eentje maar deed er (serieus) 2u over voor ik een beetje tevreden was van die blinde rits. En ik maakte uiteraard gebruik van Dr You tube. Ik heb nogal de neiging om ritsen te vermijden maar nu kon ik niet anders!
image

Waar en wanneer het precies fout is gelopen kan ik niet zeggen maar tis een nog niet eerder verschenen wereldwonder dat het jurkje er überhaupt is gekomen. Ik sneed mijn beleg verkeerd maar wel slechts één kant, mijn achterpanden kwamen niet gelijk uit en tot overmaat van ramp slaagde ik er in om het jurkje te scheuren.

Alles wat verkeerd geknipt was, kon ik nog aanpassen. Ik sneed gelukkig alles te groot uit maar die scheur… Midden in mijn voorpand, gescheurd tot aan het paspeltje. Het bedremmelde gezicht kunt u zich slechts proberen voor te stellen. Geen idee hoe ik het deed maar ik slaagde er dus in om vast te hangen aan dat jurkje toen ik iets van de tafel naast mij wou nemen. Jammer genoeg zat de naald nog in mijn kleedje en hoorde ik de stof netjes scheuren toen ik recht stond.

Had ik dit stofje niet zo fantastisch gevonden dan was er van dit jurkje misschien geen sprake meer geweest. Maar ik vind die konijntjes zo leuk… En lief, dat ook. Ik zag het zo al rond het lijfje van mijn kleine meid hangen. Ik kon dat hoopje schattigheid niet verloren laten gaan.

image

Reddingsplan A zei om een witte biais over de scheur heen te naaien. Afgewerkt met een leuk knoopje als accent.

Reddingsplan B zei om de scheur te gebruiken en er een V-vormige uitsnijding van te maken.

Ik volgde reddingsplan B maar dat bleek niet mogelijk gezien de scheur tot aan het paspeltje liep. Reddingsplan A werd uitgevoerd maar in plaats van witte biais maakte ik zelf een ‘biais’ uit mijn stof. Minder opvallend en bruusk want ik had schrik dat alle aandacht naar die biais zou gaan en niet naar die geweldige stof. Uiteindelijk bleek dat een goeie keuze te zijn! Eens het jurkje aan is, zie je nauwelijks dat er een stukje opgestikt is!

image

image

image

Ik vond de perfecte kousen om hiermee te combineren. Tot zover het goede nieuws. De kousen beginnen pas vanaf maat 74. Ik nam ze toch mee en hoopte dat ze klein zouden uitvallen maar het tegendeel bleek waar… Gelukkig heb ik nog net stof genoeg voor een rokje. Dat wordt er eentje voor het najaar, wanneer ze die kousen wel aan kan!

image

image

image

Patroon: Janneke
Stof: something strange
fournituren: soldeur