Woeste tijger

De kop is eraf. Gelukkig niet de mijne, stel u voor!

Mijn eerste werkdag zit er op. Na een jaar (ttz 53 weken) vol verlof ging ik eergisteren met gemengde gevoelens opnieuw aan de slag. Maar hé kijk, we leven nog!

Het is voorbij gevlogen, once again. Want ik was nog maar 4 maanden terug aan de slag na de geboorte van onze oudste. Toen bleef ik 15 maanden thuis en ook die periode ging voorbij zonder dat ik er erg in had. Mijn job houdt mogelijks veiligheidsrisico’s in voor zwangere vrouwen dus kunnen wij onmiddelijk stoppen met werken. Dat betekent dus een zee van tijd. Al is dat best relatief eens er kindjes zijn, heb ik gemerkt 🙂

Vele vriendinnen, familie, collega’s,… vragen of dat niet verschrikkelijk vervelend is om zo lang thuis te zijn. Bij god, nee!!!! Wat een vraag?! Stellen ze me voor om nog een jaartje thuis te blijven, ik deed het onmiddelijk! Sinds ik zo’n 6 à 7 maanden zwanger was van de oudste, ontdekte ik de naaimachine. En ik ben verslaafd sindsdien… Haast elke dag ben ik er mee bezig. Zit ik niet achter de machine, dan ben ik bezig patroontjes te zoeken, blogs te lezen die me opnieuw inspiratie geven, naaitijdschriften te doorbladeren. Het begint me zelfs zodanig in de ban te houden dat ik al niet meer gewoon naar confectiekleding kan kijken! Ik bekijk de details, de afwerking, maak in mijn hoofd notities van leuke details die ik eventueel ook kan gebruiken,…

image

image

Wat ik u vandaag toon, is een toevallig samenspel van een gepind detail in mijn hoofd en het perfecte patroon daarvoor. Het komt er dus gewoon op neer dat ik ergens een leuk detail spotte en daar toevallig een patroon voor vond 🙂 Kan het nog makkelijker?! Ja, ik weet het, de trui kopen was nog eenvoudiger maar mijn naaisterhart zei me dat ik dat gewoon beter zelf kon maken!

Ik hou van leuke, aparte details. Meestal worden die hier nog niet echt toegevoegd aan zelfgemaakte kledij. Gewoon is momenteel al vaak goed genoeg. Met wat meer ervaring komt dat er nog wel denk ik. Toen ik enkele maanden terug een trui zag met een schuine rits vond ik de trui precies veel schoner. Zo’n simpel idee maar het gaf de trui meteen iets extra. Ergens ging een lichtje branden, dat heb ik nog gezien. Zonder het toen eigenlijk te zien. Ik dook in mijn stapel ottobres en jawel. Deze editie verblijdde mijn hart.

Het patroon werd overgetekend, stof werd geknipt. Het ineen zetten van de trui ging eigenlijk vlot. Aangezien mijn eerdere ervaringen met ottobres en knippies niet zo positief te noemen zijn, nam ik dit project mee naar de naailes. Als ik dat niet had gedaan, zat de trui misschien nog sneller ineen… De juf vond de uitgelegde manier niet zo goed en stelde een andere manier voor. Ik volgde haar uitleg maar daardoor moest ik de polsboordjes over mijn machine trekken om deze af te werken met de honinggraatsteek. De boordjes voor een 2-jarige zijn nog vrij klein te noemen (ahum) en de stof werd dus helemaal uitgerokken waardoor de honinggraatsteek aan de binnenzijde van de mouw meer naast dan op de naad viel. Lostornen?! Tja, ik stel voor dat jullie eens zo’n steek proberen los te maken… Tel daar nog eens een speciale tricotsteek bij waarmee ik de zijnaad van de mouw stikte, en jullie kunnen zich vast de zweetdruppels op mijn voorhoofd al voorstellen. Uiteindelijk nam ik mijn schaar, knipte de mouwboorden er af en zette er nieuwe aan, op MIJN manier. En dat werkt prima!

image

 

image

image

image

image

image

image

image

Maar kijk, hij heeft er een schone trui bij, met scheve rits én honinggraatsteek. Ik ben er weg van! Wat vinden jullie?

Foto’s nemen van een klein, actief kereltje… Dat geeft soms verrassende foto’s maar zijn enthousiasme maakte het zo veel leuker! Woensdag mocht hij zijn 2e kaarsje uitblazen! De ideale gelegenheid om hem deze trui cadeau te doen!

 

image

Patroon: Ottobre 3/2014 nr13

Stof: Nosh

Fournituren: Soldeur

Advertenties

11 thoughts on “Woeste tijger

  1. Héél mooi resultaat ; Leuk kereltje in zijn prachtige trui! Mag ik vragen hoe – en met welke machine je die naden aan de armen op de buitenzijde zo leuk afwerkte??
    Dank
    TinA

    Like

    1. Dank je! Ik heb een Pfaff ambition en gebruikte de honingraat steek, een siersteek op mijn machine. Heel leuk, moet je zeker eens proberen! Ik gebruikte het ook al eens op de binnenbeennaad van een broekje.

      Like

  2. Heel mooi, voor de volgende keer zou ik het volgende doen voor jee mouwen. Doe je kledingstuk binnenstebuiten, leg je mouw onder de naaivoet zodat de mouw naar bovenwijst, dus niet om je machinearm trekken,, maar erin naaien zegmaar, ook heel makkelijk met zomen.

    Like

  3. zopas genoten van de foto `s , de trui met de schuine rits vind ik heel mooi vooral daar het een beetje speciaal is,het is een tikkeltje meer.

    groetjes Mia

    Like

Wat vindt u?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s