DIY: schoolbordverf

GEK kan ik van mezelf worden! Mensen omschrijven me soms als een creatieve duizendpoot en dan mag u best letterlijk nemen. Er is zoveel te ontdekken, te zien, te proberen,… En ik wil dat dan ook vaak allemaal doen. En liefst NU!

Ik hou ervan om naar rommelmarktjes, beurzen, hobbywinkels,… te gaan. Overal zie ik nieuwe, leuke dingen die smeken om getest te worden. Als het creatief is, ben ik er voor te vinden. Ik zuig alles in me op en wil alles eens proberen.

Maar net als bij iedereen is ook mijn tijd niet oneindig. 24u/dag?? Schandalig weinig is dat ja! Ik wil meer, veeeel meer…

Dit gezegd zijnde, kan ik tot mijn punt komen 🙂 Tja, daar zitten jullie natuurlijk wel op te wachten. Ik toon jullie vandaag iets nieuws, of vernieuwend. Vorig jaar ging ik naar een hobbywinkel in de buurt. Daar trok een product mijn aandacht: schoolbordverf. Er lag een folder bij waarop vazen, muren, deuren beschilderd werden met de verf en waar je zo kon opschrijven (jaja, als op een schoolbord 🙂 ). 10 belletjes gingen tegelijk in mijn hoofd af!!! Dat moest ik ook proberen ah ja.

De folder na-apen vond ik te gemakkelijk. Ik wou mijn eigen trui maken. Eerst in elkaar naaien en dan verfraaien met flockfolie en deze verf. Een klein ideetje danste in mijn hoofd op en neer. Ik kocht de verf en ging met een blij hart naar huis. Ik zette alles aan de kant… voor later.

Kort nadien zag ik bij haar iets passeren over een 52-weken project. Elke week zou ze iets maken met haar Cameo en ze lanceerde een oproep om haar opdrachtjes te geven zodat ze haar project tot een goed einde kon brengen. Ik mailde haar met de vraag om x aantal keer “Vandaag ben ik” met de cameo te schrijven. In al mijn enthousiasme zei ik dat snijden niet nodig was, dat zou ik zelf wel doen. Euh…

De boel bleef de boel en de tijd vloog voorbij. Deze week herinnerde ik me mijn idee opnieuw en besloot ik er meteen aan te beginnen. Na een halfuurtje (zei ik al dat ik soms gek van mezelf word?!) zoeken vond ik de tekstjes terug die ik door Davina liet maken. Oeps… die moest ik nog zelf knippen. Ik vervloekte mezelf dat ik dat niet meteen had laten doen. Met mijn tong tussen mijn lippen zat ik die letters te knippen tot ik besefte dat ik hier ergens een snijmesje heb. Gelukkig vond ik dat meteen terug en ging het zo een stuk makkelijker om die letters uit de flexfolie te krijgen.

De letters werden op het t-shirt gestreken. Een t-shirt die ik trouwens gewoon in de Zeeman kocht. Als je t verprutst doe je dat best op een ander, nietwaar? Ik kocht eerder al sjablonen om een mooie vorm te krijgen met de schoolbordverf. Ik koos er eentje uit, legde hem op het t-shirt en schilderde die in. Tussen voor- en achterpand van het t-shirt legde ik een oud tijdschrift zodat de verf zeker niet zou doordringen.

IMG_20160120_152830

IMG_20160122_160741

IMG_20160122_160920

Een ongeduldig mens, zo kan je me ook omschrijven. Dus in plaats van netjes 24u te wachten, zoals de handleiding voorschrijft, haalde ik mijn haardroger boven om die verf te lijf te gaan. Zo wordt dat ding toch ook nog eens gebruikt. Eenmaal de verf droog was, schreef ik er “stoer” op. Het afwassen van de letters, daar wachtte ik nog even mee. Ik ben misschien ongeduldig maar wel niet zo dat ik onmiddellijk die verf er zou willen afwassen!

IMG_20160120_145321

De letters plaatste ik wat speels neer. Het hoef niet allemaal zo netjes en lijnrecht te zijn bij een 2-jarige vind ik.

IMG_20160122_101409
De roze fles is eigenlijk die van zus maar hij is de eerste om er mee aan de haal te gaan en melk uit te drinken!
IMG_20160122_114345
Hij was een beetje moe tijdens de ‘shoot’ en das er duidelijk aan te zien!

Uiteindelijk nam ik de proef op de som en veegde de letters weg met een vochtig doekje. Dat lukte zonder problemen, al vind ik wel dat je de letters nog lichtjes ziet staan. Met een natte vod of spons lukt het vast wel. Ik stak het t-shirt ook in de wasmachine en jawel hoor, alles kwam er uit zoals het hoort! Het krijt is er volledig af, de verf hangt er (gelukkig) nog aan. De handleiding zegt het t-shirt binnenste buiten te wassen en maximum op 40°.

IMG_20160122_114516

Ben ik tevreden van dit project? Ja, al kan het uitsnijden van de letters wat mooier.

Vind ik de trui geslaagd? Zeker!

Doe ik het nog eens? Yup!

Ik vraag me nu wel af of het interessant is om zo’n cameo aan te schaffen? Er hangt toch een redelijk prijskaartje aan en ik ben bang dat ik het achteraf zijn geld niet waard zal vinden. Zijn er lezers die er eentje in huis hebben? Wat zijn jullie ervaringen? Doen of niet?

Deze verf is allesinds een echte aanrader. Benieuwd of jullie het eens proberen én naar de resultaten ervan!!

T-shirt: Zeeman
Krijtbordverf: Rayher (gekocht bij Tiny’s hobby)
Advertenties

Welkom Max!

 

Ik kreeg de vraag of ik een pakketje wou maken voor een kleine jongen. Daar moest ik zelfs niet over nadenken! Wat is er nu leuker dan iets te maken voor zo’n klein bubbeltje? Een geboortepakketje, met zeker een dekentje, was de vraag. De zoektocht naar een geschikt stofje kon starten. En die duurde wel even. Uren en uren schuimde ik webshops af op zoek naar hét ideale stofje. Er werd iets met ‘snorretjes’ gevraagd maar laat deze nu net uit de mode zijn… En als er dan iets te vinden was, bleek de prijs vaak te hoog.

Uiteindelijk opperde ik het idee dat zwart/wit combinaties momenteel heel in zijn. De persoon voor wie ik het pakketje maakte (de grootmoeder van de baby) had enige reserves voor dit idee. Maar ze liet zich toch overtuigen toen bleek dat de ouders van de baby al verschillende zwart/wit spulletjes zelf kochten!

Ik vind het zelf een geslaagde combinatie en maakte dit geboortepakket met veel plezier! De pootjes geven deze harde combinatie trouwens wat zachtheid, iets liefs.

IMG_20160103_101713[1]

IMG_20160103_101537[1]

De schuine hoek in het dekentje is gebaseerd op het geboortekaartje. Ook het lettertype van de naam en de snor zijn zoals op het kaartje.

IMG_20160103_101933[1]
Het pakket bestaat uit een dekentje, pamperzakje, zeverlap en tuttekoord.

Ook het pamperzakje kreeg de naam opgeflockt maar dat was eerder uit noodzaak. Ik kocht immers de stof heel zuinig en na het voorwassen bleek de stof net iets te veel gekrompen. Ik had enkele centimeters te kort om een pamperzakje te maken. Dus stelde ik voor om het zakje zo af te werken dat er in het midden een stuk contrasterend zwart zit. Daarop werd de naam en een snor in wit geflockt. Uiteindelijk is het zo nog leuker en persoonlijker geworden!
De oma van baby Max was heel tevreden van dit pakketje, benieuwd naar de reactie van de ouders!

 

Stof pootjes: stof op zolder
Zwarte fleece en katoen: soldeur

Woeste tijger

De kop is eraf. Gelukkig niet de mijne, stel u voor!

Mijn eerste werkdag zit er op. Na een jaar (ttz 53 weken) vol verlof ging ik eergisteren met gemengde gevoelens opnieuw aan de slag. Maar hé kijk, we leven nog!

Het is voorbij gevlogen, once again. Want ik was nog maar 4 maanden terug aan de slag na de geboorte van onze oudste. Toen bleef ik 15 maanden thuis en ook die periode ging voorbij zonder dat ik er erg in had. Mijn job houdt mogelijks veiligheidsrisico’s in voor zwangere vrouwen dus kunnen wij onmiddelijk stoppen met werken. Dat betekent dus een zee van tijd. Al is dat best relatief eens er kindjes zijn, heb ik gemerkt 🙂

Vele vriendinnen, familie, collega’s,… vragen of dat niet verschrikkelijk vervelend is om zo lang thuis te zijn. Bij god, nee!!!! Wat een vraag?! Stellen ze me voor om nog een jaartje thuis te blijven, ik deed het onmiddelijk! Sinds ik zo’n 6 à 7 maanden zwanger was van de oudste, ontdekte ik de naaimachine. En ik ben verslaafd sindsdien… Haast elke dag ben ik er mee bezig. Zit ik niet achter de machine, dan ben ik bezig patroontjes te zoeken, blogs te lezen die me opnieuw inspiratie geven, naaitijdschriften te doorbladeren. Het begint me zelfs zodanig in de ban te houden dat ik al niet meer gewoon naar confectiekleding kan kijken! Ik bekijk de details, de afwerking, maak in mijn hoofd notities van leuke details die ik eventueel ook kan gebruiken,…

image

image

Wat ik u vandaag toon, is een toevallig samenspel van een gepind detail in mijn hoofd en het perfecte patroon daarvoor. Het komt er dus gewoon op neer dat ik ergens een leuk detail spotte en daar toevallig een patroon voor vond 🙂 Kan het nog makkelijker?! Ja, ik weet het, de trui kopen was nog eenvoudiger maar mijn naaisterhart zei me dat ik dat gewoon beter zelf kon maken!

Ik hou van leuke, aparte details. Meestal worden die hier nog niet echt toegevoegd aan zelfgemaakte kledij. Gewoon is momenteel al vaak goed genoeg. Met wat meer ervaring komt dat er nog wel denk ik. Toen ik enkele maanden terug een trui zag met een schuine rits vond ik de trui precies veel schoner. Zo’n simpel idee maar het gaf de trui meteen iets extra. Ergens ging een lichtje branden, dat heb ik nog gezien. Zonder het toen eigenlijk te zien. Ik dook in mijn stapel ottobres en jawel. Deze editie verblijdde mijn hart.

Het patroon werd overgetekend, stof werd geknipt. Het ineen zetten van de trui ging eigenlijk vlot. Aangezien mijn eerdere ervaringen met ottobres en knippies niet zo positief te noemen zijn, nam ik dit project mee naar de naailes. Als ik dat niet had gedaan, zat de trui misschien nog sneller ineen… De juf vond de uitgelegde manier niet zo goed en stelde een andere manier voor. Ik volgde haar uitleg maar daardoor moest ik de polsboordjes over mijn machine trekken om deze af te werken met de honinggraatsteek. De boordjes voor een 2-jarige zijn nog vrij klein te noemen (ahum) en de stof werd dus helemaal uitgerokken waardoor de honinggraatsteek aan de binnenzijde van de mouw meer naast dan op de naad viel. Lostornen?! Tja, ik stel voor dat jullie eens zo’n steek proberen los te maken… Tel daar nog eens een speciale tricotsteek bij waarmee ik de zijnaad van de mouw stikte, en jullie kunnen zich vast de zweetdruppels op mijn voorhoofd al voorstellen. Uiteindelijk nam ik mijn schaar, knipte de mouwboorden er af en zette er nieuwe aan, op MIJN manier. En dat werkt prima!

image

 

image

image

image

image

image

image

image

Maar kijk, hij heeft er een schone trui bij, met scheve rits én honinggraatsteek. Ik ben er weg van! Wat vinden jullie?

Foto’s nemen van een klein, actief kereltje… Dat geeft soms verrassende foto’s maar zijn enthousiasme maakte het zo veel leuker! Woensdag mocht hij zijn 2e kaarsje uitblazen! De ideale gelegenheid om hem deze trui cadeau te doen!

 

image

Patroon: Ottobre 3/2014 nr13

Stof: Nosh

Fournituren: Soldeur