Oh boy…

Ik had u vandaag graag een verhaaltje verteld over hoe ik met de vingers in de neus een jasje maakte. Maar de waarheid is lichtjes anders…

image

Laat me beginnen bij het begin, ah ja! Opnieuw een Zonen 09-patroon, Lars deze keer. Het lag hier al een tijdje te wachten, te wachten tot… Tot ondertekende de moed vond om er aan te beginnen. Uiteindelijk besloot ik om het als eerste project te maken tijdens de naailessen. Dan had ik de juf achter de hand als het misliep 🙂

Gemakshalve sla ik hier x aantal weken (euh, noem het gerust maanden) over.

De hele tijd had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Die ene mouw zat er zo raar in. Maar ja, alles moest nog gekeerd worden dus ik dacht dat het wel ok was. Bij het keren bleek van niet… Ik zat daar maar te sleuren en te trekken aan die stof om alles gekeerd te krijgen. Spontaan gingen mijn gedachten terug naar een moment zo’n kleine 4 maanden geleden. Het moment waarop ik op een donderdagmorgen op de bevallingstafel lag… Geen moment heb ik toen gedacht “Dat krijg ik er hier niet uit”. Integendeel zelfs, maar dat dacht ik dus wel bij het keren van de jas.

image
Bij het zien van deze ‘worst’ eindigde mijn poging tot keren van de jas via het mouwgat. Ik denk dat iedereen zal beamen dat dat een verstandige keuze was 🙂

Enfin, geen gekeer via het mouwgat dus. Ik had al wel een flauw vermoeden dat er ergens iets niet klopte dus mijn zoom was nog open. Ik naaide die dicht maar liet wel een opening om het jasje zo te keren, gelukkig maar!

Toen de jas gekeerd was, volgde een nieuwe teleurstelling. De ene sluitingsrand bleek er verkeerd in genaaid waardoor de boven- en onderkant niet mee waren gestikt en dus ook onafgewerkt kwamen piepen. Aan de andere kant liep de sluitingsrand helemaal scheef, smal bovenaan en steeds wijder wordend onderaan. En net toen was er 3 weken geen naailes…

Even vreesde ik dat het jasje de onderkant van de vuilnisbak zou zien maar onze naaijuf bleek mijn perfecte back-up! Hoera voor de naaijuf! Al bleek de oplossing 2x supersimpel te zijn …

 

image

image
De autootjes van de voering lijken op deze foto op hun hoofd te staan maar op de stof staan ze gewoon kriskras door elkaar.

Ok, perfect afgewerkt is het niet. Maar ik weet dat de meeste niets zullen zien. En van fouten leer je naar het schijnt het meest. Ik werkte het jasje af toen onze spruit naar de onthaalmoeder was. Het werd dus nog even in spanning zitten om te zien of het hem ook effectief zou passen. En jawel hoor… het lijkt hem op zijn lijfje gegoten!

image

image

image

image

image

image

Ik ben heel trots dat dit uiteindelijk toch tot een goed einde kwam. Maar ik vermoed dat hij volgend jaar een jasje uit de winkel krijgt 😉 Al werkt het bij deze jas misschien als bij een bevalling: als ik er opnieuw zin in krijg eentje te maken, ben ik vast al vergeten hoeveel moeite het me kostte om deze te produceren!

Wollen stof: Mon Depot
Voeringsstof: Stoffen.net
Fournituren: Soldeur
Advertenties

4 thoughts on “Oh boy…

  1. Hier ligt ondertussen al drie maand een Lars geknipt, te wachten op constructie… ik blijf het maar voor me uit schuiven omdat ik er wat schrik voor heb. Onzin, want de handleiding helpt me er wel doorheen en ik maakte er ooit al eens een. Maar kijk wat jij presteerde, een mooie Lars die perfect past – en die foutjes, die zie ik inderdaad niet op de foto’s ;). Maak maar een voorjaarsexemplaar, nu alles nog vers in je geheugen zit #schaterlach

    Like

Wat vindt u?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s