Oh boy…

Ik had u vandaag graag een verhaaltje verteld over hoe ik met de vingers in de neus een jasje maakte. Maar de waarheid is lichtjes anders…

image

Laat me beginnen bij het begin, ah ja! Opnieuw een Zonen 09-patroon, Lars deze keer. Het lag hier al een tijdje te wachten, te wachten tot… Tot ondertekende de moed vond om er aan te beginnen. Uiteindelijk besloot ik om het als eerste project te maken tijdens de naailessen. Dan had ik de juf achter de hand als het misliep 🙂

Gemakshalve sla ik hier x aantal weken (euh, noem het gerust maanden) over.

De hele tijd had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Die ene mouw zat er zo raar in. Maar ja, alles moest nog gekeerd worden dus ik dacht dat het wel ok was. Bij het keren bleek van niet… Ik zat daar maar te sleuren en te trekken aan die stof om alles gekeerd te krijgen. Spontaan gingen mijn gedachten terug naar een moment zo’n kleine 4 maanden geleden. Het moment waarop ik op een donderdagmorgen op de bevallingstafel lag… Geen moment heb ik toen gedacht “Dat krijg ik er hier niet uit”. Integendeel zelfs, maar dat dacht ik dus wel bij het keren van de jas.

image
Bij het zien van deze ‘worst’ eindigde mijn poging tot keren van de jas via het mouwgat. Ik denk dat iedereen zal beamen dat dat een verstandige keuze was 🙂

Enfin, geen gekeer via het mouwgat dus. Ik had al wel een flauw vermoeden dat er ergens iets niet klopte dus mijn zoom was nog open. Ik naaide die dicht maar liet wel een opening om het jasje zo te keren, gelukkig maar!

Toen de jas gekeerd was, volgde een nieuwe teleurstelling. De ene sluitingsrand bleek er verkeerd in genaaid waardoor de boven- en onderkant niet mee waren gestikt en dus ook onafgewerkt kwamen piepen. Aan de andere kant liep de sluitingsrand helemaal scheef, smal bovenaan en steeds wijder wordend onderaan. En net toen was er 3 weken geen naailes…

Even vreesde ik dat het jasje de onderkant van de vuilnisbak zou zien maar onze naaijuf bleek mijn perfecte back-up! Hoera voor de naaijuf! Al bleek de oplossing 2x supersimpel te zijn …

 

image

image
De autootjes van de voering lijken op deze foto op hun hoofd te staan maar op de stof staan ze gewoon kriskras door elkaar.

Ok, perfect afgewerkt is het niet. Maar ik weet dat de meeste niets zullen zien. En van fouten leer je naar het schijnt het meest. Ik werkte het jasje af toen onze spruit naar de onthaalmoeder was. Het werd dus nog even in spanning zitten om te zien of het hem ook effectief zou passen. En jawel hoor… het lijkt hem op zijn lijfje gegoten!

image

image

image

image

image

image

Ik ben heel trots dat dit uiteindelijk toch tot een goed einde kwam. Maar ik vermoed dat hij volgend jaar een jasje uit de winkel krijgt 😉 Al werkt het bij deze jas misschien als bij een bevalling: als ik er opnieuw zin in krijg eentje te maken, ben ik vast al vergeten hoeveel moeite het me kostte om deze te produceren!

Wollen stof: Mon Depot
Voeringsstof: Stoffen.net
Fournituren: Soldeur

Oh denneboom…

Hier kon u al lezen hoe een vriendin mij eens vroeg of ik voor haar zo’n ouderwetse portemonnee kon maken. Ja dus… Ondertussen zijn we al een hele tijd verder en komt er regelmatig een ‘bomma-portemonnee-naaidag’ op mijn to-do-lijst. Want ondertussen ben ik al bijna vaste leverancier geworden voor vriendinnen (en vriendinnen van vriendinnen), familie en kennissen van dergelijke portemonneetjes.

image

image

Met de feestdagen in het vooruitzicht stijgt ook de vraag opnieuw naar deze leuke hebbedingetjes. Dus komen er dezer dagen maar weinig kleertjes van onder die naaimachine…

image

image

image
image

image
Mijn tijd is nogal kostbaar momenteel. Vandaar werden verschillende portemonneetjes op dezelfde manier gefotografeerd 🙂

En ongelooflijk maar waar, een eigen exemplaar heb ik dus nog niet! Hoewel ik zelf ook fan ben, vooral van de bontversies. Misschien naai ik er binnenkort nog wel eentje voor mezelf, mooi verpakt onder de kerstboom?!

Dit is trouwens een ideaal restjesverwerkingsproject! Tenminste…als ik geen stofjes tegen kom die echt perfect, maar dan ook echt helemaal perfect, in het hele retro-gedachtegoed passen 😉

Wat vinden jullie van deze hebbedingen?

Eden jurk

Enkele weken terug viel de nieuwste editie van LMV hier in de bus. Er werd naarstig in gebladerd en de Eden jurk werd met stip aangeduid. Toch twijfelde ik nog wat om er aan te beginnen. Ik kreeg de laatste 2,5 jaar immers wat meer lijf dan voorheen. Eerst onderging ik 2 voetoperaties met quasi volledige immobiliteit als gevolg. Rondhuppen op één been van de zetel naar de stoel was zowat de grootste uitdaging gedurende enkele maanden. Kort daarna volgden 2 kindjes in anderhalf jaar. Deze dingen zorgden voor flink wat extra kilo’s. Kilo’s die we graag zien verdwijnen maar voorlopig hanteer ik de leuze “Van wat je graag ziet, heb je graag wat meer!” 😉

Uiteindelijk besloot ik toch de jurk te maken. De lintmeter werd boven gehaald en maten werden genoteerd. Zoals gewoonlijk zit er nogal wat verschil tussen boven en onder 🙂 Moeder natuur was nogal gul bij mij toen de borstjes werden uitgedeeld. Toch koos ik 1 maat uit voor de hele jurk maar tekende wat extra naadwaarde bij het bovenstuk. De jurk had zeker niet smaller mogen zijn maar aangezien we hopen nog wat kilo’s kwijt te raken, kan dat geen kwaad.

image

Het naaien zelf ging vrij vlot. Ik hoorde regelmatig al eens iets van piepende belegstukjes bij de patroontjes van LMV dus liet ik die achterwege. Ik werkte de halsrand eerst af met een paspel maar dat bleek geen goed idee aangezien de hals hier niet volledig rond gaat. Jammer want het stond best mooi! Het tornmesje werd boven gehaald en in de kast vond ik nog wat witte biais.

image

Wat ik er zelf van vind, is nogal moeilijk te zeggen. Het model vind ik een voltreffer maar de stof is er eentje waar je moet van houden. Ik kocht ze vorig jaar op het stoffenspektakel voor amper €10. Meteen ook de voornaamste reden dat ik deze jurk ‘testte’ met deze stof. Het is een vrij stevige stretchkatoen die ideaal is voor deze jurk. Stevig maar toch soepel genoeg om de rok mooi te doen vallen. Het model van de jurk is wel mijn stijl alleen weet ik ben er nog niet helemaal uit of ik zelfzeker genoeg ben om die stijl ook rond mijn eigen lijf te zien 😉

image

image

image

De blikvanger van deze jurk is uiteraard de rug. De lage uitsnijding en het knopenpad geven het geheel iets extra. En wie durft nog zeggen dat je in de zakjes van de action nooit 2 dezelfde knopen vindt? Ik haalde er zelfs 5 gelijke uit! Zo bespaarde ik mezelf een rit naar de naaiwinkel. Al bleek bij het passen dat ik dat bovenste knoopje net iets hoger mocht aanzetten.

image

Ik denk dat deze jurk er eerder eentje zal zijn voor het voorjaar. De fleurige bloemetjes en vrolijke kleuren doen me meteen dromen van bomen zwanger van bloesems, de ontluikende zonnestralen en de eerste lentewandelingen onder een piepend zonnetje. Alles wat vandaag dus NIET is. Dat kan u trouwens ook zien aan de foto’s. Op voorhand had ik het idee om foto’s te nemen in de tuin maar de regen had ik niet meegerekend. Foto’s namen we dus binnen maar de lichtinval is hier verschrikkelijk… En ook mijn wederhelft heeft duidelijk geen cursus fotografie gekregen!

image

image
Natuurlijk vergaten we een foto te nemen van de jurk mét trui maar ik vind ‘m er fantastisch bij passen!

image

November werd door deze dame uitgeroepen tot Stashvember. Concreet betekent dit dat je naait met wat je liggen hebt. Er worden deze maand geen nieuwe stofjes geshopt en je gebruikt zo veel mogelijk spullen die je al in huis hebt. Ik schreef enthousiast dat ik hieraan mee zou doen dus dit project past hier perfect voor! Al kreeg ik al wat spijt dat ik mee doe. Laat het nu net de moment zijn voor mid season sales, dag van de webshop (met mooie kortingen) én het stoffenspektakel. Dat wordt nog even op de tanden bijten om geen nieuwe stoffen in het winkelmandje te leggen!

”Stashvemberhttp://”//embedr.flickr.com/assets/client-code.js”

En nu hoor ik graag wat JULLIE van mijn jurk vinden.

Stof: Stoffenspektakel

Patroon: Eden jurk, la maison victor