Wikkelgatjes gaat vreemd

Ik denk dat ik best meteen een woordje uitleg geef over de titel van deze post. Liefst voor men mij hier beschuldigd van echtelijke scheefpoeperij.

De laatste weken is er wat minder naai-goesting. Geen idee wat de reden is maar mijn kinders lijken dit te steunen. Als ik me dan eens achter mijn machine zet, is er altijd wel één van beide die van zich laat horen. Of misschien ligt het aan de duistere dagen, aan mijn vermoeidheid, een zoontje die volop bezig is de wereld te ontdekken én zijn eigen karaktertje te ontwikkelen,… Ook het besef dat er (opnieuw) een einde komt aan die heerlijke tijd thuis, begint harder door te dringen. Dus misschien is dat de reden: wat minder tijd nemen voor mezelf, des te meer voor mijn gezin.  Dus vandaag geen post over het zoveelste genaaide stuk maar wel over een kunstenaar in wording!

Als kind vond ik het zelf altijd zalig om te knutselen. Ik hielp mijn moeder met het maken van bloemstukjes, bakte zandtaarten, knutselde kerstkaartjes ineen. Ik waagde me zelfs ooit aan het eigenhandig maken van kruiswoordraadsels. Een ‘hobby’ die een stille dood stierf omdat het toch een beetje moeilijk was 😉 Stiekem hoop ik dat onze wikkelgatjes wat van mijn creatieve genen doorkregen. Want van hun vader zullen ze die niet erven…

Regelmatig krijgt ons oudste wikkelgatje een blad die hij naar hartelust vol mag kleuren. Dat hij daarbij ook de tafel, de vloer, de zetel en de rest van ons huishouden meekleurt, neem ik er maar bij. Gelukkig kocht ik uitwasbare potloden. Een uitvinding die een nobelprijs verdient me dunkt! Enkele weken terug kocht ik een koffertje gevuld met potjes verf. Dus gingen we daar eens mee aan de slag. Verandering van spijs… U kent dat wel!

image

image

image
hartje voor zijn wimpertjes!
image
Je ziet hem denken: “Nee mama, ik ga niet lachen voor de foto.”

Of het nu echt een succes is, laat ik in het midden maar wij hebben ons allesinds geamuseerd. Ik vermoed dat ik evenveel werk had om tafel, stoel, kind, tafelzeil en mezelf te wassen als dat we bezig zijn geweest… Maar zijn oogjes blonken zo schoon toen ik de boompjes op onze hangplank zette en wat stoefte met zijn werk.

image

image

Hé, Picasso is ook ooit zo begonnen dus wie weet…

 

 

 

 

Hoe zoet een snoetje kan zijn …

Toen ik een aantal weken terug bij toeval op dit gratis patroontje botste, moest ik dat gewoon proberen! Zoiets laat je niet aan je neus passeren, zeker niet als de maat nog eens goed blijkt te zijn ook.

Het patroon werd onmiddelijk geprint en geknipt. En zelfs onmiddelijk genaaid ook maar daar krijgt u nu pas foto’s van te zien. Want aan-foto’s zijn altijd veel schoner. En ik het geval van babykleertjes kunnen imperfecties wat verstopt worden achter die guitige gezichtjes 😉

IMG_20151020_135048 IMG_20151020_091905 IMG_20151020_091145

Over het patroon geen slecht woord. Het naait vlot en qua pasvorm is het zeker ok! Alleen slaagde ik er weer in om op het laatste wat te foefelen… Ik wou de zoom op deze manier afwerken maar was een ietsiepietsie verstrooid. Tjah?! Met een mooi afgewerkte zoom als gevolg, ware het niet dat die binnenste buiten is omgezoomd. Maar kijk, het is wat het is. Trouwens, zichtbare overlocksteken op kledij zijn vaak gebruikt in de confectie dus doe ik ook geen moeite om dit hier aan te passen…

IMG_20151020_164326
Hier ziet u trouwens ook duidelijk dat het roze van haar kousenbroekje niet perfect matcht met het roze in de stof… Maar hebben jullie er al eens op gelet HOEVEEL tinten roze er zijn???

Onze kleine meid groeit als een kool en begint flink te bewegen. Tijdens de shoot vlogen de beentjes door de lucht maar met haar schattige snoetje maakt ze dat ruimschoots goed 🙂

IMG_20151020_135112

IMG_20151020_091127

Spijtig genoeg is het patroontje maar beschikbaar in 62 en 80 maar als wij nu eens massaal schattige babysnoetjesfoto’s delen met dit patroontje, zouden we haar niet kunnen overhalen ook andere maten uit te tekenen??

Gracieuze Grace

Een maand terug werd onze vriendenkring – nogmaals – uitgebreid. Een kleine meid kwam de gelederen versterken. En kleine meisjes verdienen kleine jurkjes!

Na mijn vorige fiasco met dit patroon, had ik even twijfels om mijn schaar te zetten in één van mijn schoonste stofjes. Natuurlijk heb ik alleen maar schone stofjes maar deze heeft toch een tikje extra door z’n feestelijke uitstraling. Maar ik besloot te leren uit mijn fouten en er toch voor te gaan!

Deze keer ging het naaien zonder fouten of problemen. Of toch… tot het jurkje zijn finishing touch moest krijgen. Op de ochtend van ons babybezoek ging ik op zoek naar passende knoopjes. Terug thuis zette ik me aan mijn werktafel om het jurkje af te werken maar dat was buiten mijn humeurige naaimachine gerekend! Wat ik ook deed, een deftig knoopsgat gunde die machine me niet. Ik deed alles wat kon: spanning controleren, naald vervangen, een tiental keer herdraden, machine uitblazen, ander soort knoopsgat kiezen, andere stof, nieuw garen,… Niets hielp. De machine stropte mijn draad en aan de onderzijde zag het er niet uit.

De knoopjes passen qua kleur schitterend bij het zacht roze van dit Michael Miller stofje.
De knoopjes passen qua kleur schitterend bij het zacht roze van dit Michael Miller stofje.

Geen afgewerkt jurkje dus om af te geven maar toch werd het mooi ingepakt. Zonder knoopjes weliswaar. Dat was een idee van mijn ventje 🙂 Een idee die de perfectionist in mij onmogelijk kon verdragen. Tot mijn praktische zelf het even overnam want tijd om een ander cadeau te maken/kopen was er niet. Dus kregen ze het jurkje te zien. En toen gaf ik uitleg. Enkele uren later zaten we terug in de auto. Met het onafgewerkte jurkje. En de goedkeuring om het af te werken 🙂 Ik vond het jurkje zelf heel schoon en hoopte stiekem dat de mama het niet mooi zou vinden. Dan kon ik het zelf houden maar nee hoor… Ze vond het heel mooi en zei meteen: “Oh!! Nu heb ik een schoon kleedje voor haar doop!” Geef toe, als compliment kan dat wel tellen.

De machine werd naar de naaimachienendokter gebracht en hersteld en zo kon ik het jurkje een weekje later afwerken én aan de gelukkige mama bezorgen. En hoewel ik het jammer vind dat deze jurk niet het poepje van mijn meisje siert, ben ik toch trots dat een meisje wordt gedoopt in Mijn maaksel!

IMG_20151017_163337 IMG_20151017_163027

Mijn eerdere ervaring met dit patroon was geen succes maar deze versie vind ik zelf heel mooi. Bovendien is het patroon helemaal gratis hier te verkrijgen! En dat jurkje… Dat staat als een huis 😉

Zonder trucage 'staat' dit jurkje op zichzelf!
Zonder trucage ‘staat’ dit jurkje op zichzelf!