Dorothy Day Tripper

Mijn hart is blij tijdens het schrijven van deze blogpost. En wel om een heel simpele reden: ik had niet gedacht dat ik dit überhaupt zou schrijven!

Ik maakte een tas. Een echte tas, met versteviging en al! Toen onze kleine meid enkele weken terug werd geboren, besefte ik plots dat ik geen verzorgingstas voor haar had. En gezien dat oudste wikkelgatje hier ook nog maar 19 maanden is, en hij nog naar de onthaalmoeder gaat, was zijn tas nemen geen optie. In het verleden zag ik al vaak mooie exemplaren van de Dorothy Day Tripper passeren. Er zelf één maken stond nog nooit op mijn to-do-lijstje. Tot nu dus.

Ik heb even getwijfeld of ik er wel aan zou beginnen. Waarom? Dat som ik even voor u op:

  • Ik schreef het eerder al eens: ik heb niets met tassen. Zeker niet als ik ze zelf moet maken. Ja, ik zie graag een schone handtas maar ik heb telkens slechts 1 exemplaar die ik volledig verslijt. Ik snap het wel, sommige vrouwen met een handtasfetisj want ik vloek wel eens als ik bij het buiten stappen merk dat mijn handtas totaal niet matcht met mijn outfit. Maar meestal waait die vloek snel weg 🙂
  • In deze tas zit een rits. Een lange rits. En ik probeer ritsen nog steeds wat te vermijden.
  • Er zit paspel in de tas. Op de benodigdhedenlijst stond zelfs 3,6m paspel. Slik…
  • En er gaat een hoop versteviging in deze zak zitten. Bij het printen en knippen van het patroon zag ik hier nog geen probleem. 3 patroondeeltjes verstevigen? Geen probleem! Tot ik besefte dat zowat ieder patroondeel aan de vouw geknipt werd; en dat verschillende keren! Uiteindelijk lagen hier 14 patroondelen + nog 2 handvaten geknipt klaar. En natuurlijk moest ieder deel verstevigd worden of wat had u gedacht?!

Uiteindelijk worstelde ik me doorheen alle knip- en verstevigingswerk heen. Het naaien zelf verliep vrij vlot. Ik werd steeds enthousiaster over het eindresultaat. En nu de tas eindelijk klaar is, ben ik er zelfs heel blij mee! Het werk werd over heel wat verschillende momenten heen gespreid. Het is toch weer even wennen met zo’n baby in huis! Maar hier zien ook jullie het eindresultaat:

IMG_20150829_003324

IMG_20150829_155333 IMG_20150829_155228  IMG_20150829_155200 IMG_20150829_152908

Toegegeven, er zitten een paar schoonheidsfoutjes in. Maar met de weinige uurtjes slaap waar we tegenwoordig aan komen, vind ik het resultaat zeker ok! De mogelijke hindernissen die me op voorhand bijna tegen hielden om aan dit project te beginnen, vielen uiteindelijk best mee! Wel bestelde ik nog 4 studs die ik onderaan zal bevestigen zodat de tas niet rechtstreeks op de grond komt te staan. Zo hoop ik de stof onderaan een beetje te sparen! Volgens mij knip je de onderkant beter uit een stevige canvas dan een gewoon katoentje.

Het beste van deze tas is… de prijs! In de winkel betaal je al snel flink wat geld voor een mooi exemplaar. Deze maakte ik met heel wat minder. De poezenstof kreeg ik cadeau bij mijn femma-lidmaatschap, de zwarte stof kocht ik voor €5/m. De zalmroze stof was oorspronkelijk een (groot) tafelkleed die ik voor amper €1,5 vond in de kringloopwinkel. Uiteraard kosten de versteviging, paspel en rits wel wat geld maar dan nog komen we bijlange niet in de buurt van een tas uit de winkel!

Persoonlijk vind ik de tas wel wat aan de kleine kant om als verzorgingstas te gebruiken. Misschien maak ik later nog wel een groter exemplaar. Al kwam ik eerder deze week deze tas tegen en kreeg ik al zin om er aan te beginnen. Wie weet…

Poezenstof: Liesellove
Zwart katoen: stoffen.net
Zalmroze katoen: kringloopwinkel
Fournituren & versteviging: Veritas
Patroon: Dorothy Day Tripper by Swoon Sewing Patterns
Advertenties

Geboortepresentjes

Uren, dagen, wat zeg ik, wéken heb ik me het hoofd gebroken over wat ik zou maken om de komst van onze kleinste spruit te vieren. Net als de vorige keer wou ik ook nu geen traditionele doopsuiker. Niet dat ik het niet lekker vind hoor, integendeel, maar ik wil gewoon iets anders. Vaak staat de doopsuiker ergens op de kast tot het niet meer eetbaar is en vliegt het de vuilbak in. Ik wil iets origineels, iets dat bruikbaar is.

Bij mijn vorige zwangerschap maakte ik kaarsjes. Ze werden voorzien van geur- en kleurstoffen. Ook het geboortekaartje en presentje voor de kinderen maakte ik zelf. Alles in de kleuren limoengroen en fris blauw. Alles paste mooi bij elkaar en dit werd nog eens versterkt door het lint die in alle 3 de items voorkwam.

IMG_20150820_200128

We kozen toen voor sober en ‘strak’ maar deze keer mocht het van mij wel iets frivoler, iets meer retro. Het geschikte stofje vinden was niet zo evident… Telkens ik ‘retro motief’ op google intikte, vond ik honderden voorbeelden van geschikte motieven maar nooit in stofvorm. Even overwoog ik om zelf stof te laten bedrukken maar vaak is dit nogal prijzig! Verschillende stofjes passeerden de revue maar toen ik ze goed genoeg vond, stootte ik meestal op een ‘nee’ van de wederhelft. Uiteindelijk werd dit stofje door ons beiden gesmaakt.

IMG_20150429_120044

Leuk detail was dat het groen in deze stof ook bij grote broer centraal stond. Misschien iets wat velen zal ontgaan maar voor ons is het een leuk extraatje!

Maar nog steeds wist ik niet WAT te maken. Bij gebrek aan beter wou ik gewoon simpele zakjes naaien en deze afwerken met een button ofzo. Ik kon verschillende andere leuke dingen bedenken om te maken maar vaak waren dat tijdrovende dingen en dat zag ik niet zitten(die dochter moest ook nog van kleertjes voorzien worden hé). Toevallig zag ik ergens op pinterest een tutorial passeren om een boek te voorzien van een zelfgenaaide hoes. Het idee bleef hangen… en kreeg wat later vorm! Ik kocht via de site van de Hema eenvoudige notitieboekjes. Ik dook in mijn stofrestjes en maakte mijn eigen patroon en tutorial om deze boekjes van een stoffen ‘kaft’ te voorzien.

IMG_20150820_193031

Om het boekje dicht te houden, voorzag ik een limoenkleurige elastiek. Deze wordt aan de achterzijde vast gehouden door middel van 2 splitpennen. Aan deze elastiek hangt een naamkaartje vast met een mini-wasknijpertje.

IMG_20150820_193527

Het naaien op zich viel best mee maar het uittekenen van het patroon en de strijklijnen (én het strijken zelf) nam heel wat meer tijd in beslag dan ik op voorhand had gedacht. Maar hé, we zijn er geraakt. In week 31 van de zwangerschap sloeg een lichte paniek toe en die zorgde ervoor dat alle presentjes in sneltempo ineen werden genaaid.

Voor de kindjes twijfelde ik ook… Tis moeilijk om iets geschikt te vinden die zowel kleine als wat oudere kinderen aanspreekt. Lange tijd wou ik voor hen een potlodenrol voorzien. Maar ook dat moest genaaid worden en ik wou mijn tijd liever steken in het naaien van kleertjes voor onze spruit 🙂 Egoïstisch maar dat mag wel als zwangere vrouw zeker?! Uiteindelijk kocht ik in Ava papieren zakjes. Die zijn tegenwoordig wel hip! Ik vond er toevallig ook grote knopen in de juiste tint groen en bijpassend roze lint. Online kocht ik wit-roze snoep  (de juiste naam voor deze snoep ontglipt me steeds weer) en suikerhartjes. Ook hier weer werden de kleuren (en het naaithema) dus doorgetrokken.

IMG_20150820_192940

Geen zelfgemaakte kaartjes deze keer maar ze zijn wél zelf ontworpen 🙂 Op een lokaal, klein handwerkmarktje in de buurt maakte ik kennis met Lieselot van Lot of Design. Haar visitekaartje bleef hier op de naaitafel liggen en al snel werd het voor mij duidelijk dat zij onze geboortekaartjes zou maken. Ik nam het stofje mee en maakte duidelijk dat dit ook in het kaartje moest verwerkt worden, net als een flamingo. Vraag me niet waarom maar tegenwoordig vind ik zowat alles leuk met een flamingo 🙂 Ik vind dat Lieselot schitterend werk leverde met haar kaartjes. Een echte aanrader!

IMG_20150820_193414

Nu onze spruit geboren is, kunnen we eindelijk alles laten zien. We hergebruiken de letterbak die dienst deed als presentatie voor de doopsuiker van onze oudste. Gewoon omdat we het leuk vinden, én omdat de boekjes er ook mooi inpassen. Eerst wou ik een mini-boekenkast maar uiteindelijk is dit zowat hetzelfde! In de laatste zwangerschapsweken maakte ik nog een korte vlaggenlijn waar de naam van onze miss op geflockt werd. En in de workshop keramiek die ik volgde, maakte ik in laatste instantie nog een bijpassend potje om een theelichtje in te zetten. Het symbolische lichtje voor ons kleintje, wat ook weer refereert aan grote broer!

IMG_20150820_193335 IMG_20150820_193301

IMG_20150820_194729

Ons meisje kreeg ook nog een streelzacht, bijpassend dekentje. Ook haar naam werd er op geflockt. Al ben ik er zeker van dat haar dekentje vrij uniek is en we het dus niet snel zullen kwijt raken aan een ander kindje 🙂 Ik gebruikte deze werkwijze.

IMG_20150820_193911

Ik heb deze keer nogal enthousiast stof in mijn winkelmandje gelegd en heb dus nog een mooi stuk over. Ik weet nog niet zo goed wat ik daar mee ga maken. Een rokje/kleedje behoort alvast tot de mogelijkheden maar andere voorstellen zijn heel welkom! Laat ze gerust hieronder achter!

Als afsluiter nog een kaartje die we in de bus kregen voor onze kleine meid.

IMG_20150820_195108

Geboortepresentje

Stof: http://www.destoffenstunter.nl

Elastiek: http://www.kleurenmix.nl

splitpennen: De Banier

Kleine wasknijpertjes: Floralux

Gemaakt volgens eigen patroon en werkwijze.

GEBOORTEKAARTJE

http://www.lotofdesign.be

THEELICHTJE

Zelf gemaakt tijdens een workshop in Het Pottenatelier

 

Een wolk van een baby

Een aandachtige lezer heeft het misschien opgemerkt… het werd hier even stil. Normaal probeer ik zo’n 2x/week iets te posten maar afgelopen week lukte dat niet. Maar daar is een goede reden voor: ik kreeg een wolk van een baby!

Een uitgebreid verhaal over haar geboorte (en alle perikelen vooraf) geef ik jullie misschien later eens mee. Om het kort te maken: onze meid koos ervoor om in stuitlig te blijven. Koppig als ze was (en ondanks verschillende smeekbedes van mama en papa aan haar adres) bleef ze ‘op haar poepje zitten’. Voor vele mensen is een keizersnede dan een logisch gevolg maar niet voor mij. Na vele bezoekjes aan het ziekenhuis, een bekkenmeting, gesprekken met gynaecologen en mensen uit mijn omgeving bleef het toch een moeilijke beslissing.

Donderdag 6 augustus had ik ’s morgens een afspraak met de vervangende gynaecoloog (mijn vertrouwde gynaecoloog was reeds in verlof) en moest ik een beslissing nemen. Maar dat was buiten onze dochter gerekend! Die besloot woensdagnacht zelf het heft in handen te nemen! Ze kriebelde mama’s buik met haar lange vingertjes en spetterde vrolijk rond in het water (lees: mijn water brak 🙂 ) Ik nam nog snel een douche en op dat moment werd het voor mij duidelijk: onze dochter wou op een normale manier ter wereld komen en niet via een operatie. Ik voelde mezelf rustig worden en besloot ervoor te gaan!

Uiteindelijk ging alles in sneltempo. De gynaecoloog kwam nog NET op tijd toe om het hoofdje te zien geboren worden. Even later lag ik gelukzalig met mijn dochter in mijn armen. De dag erna vertrokken we reeds naar huis! En zo kon onze meid ondertussen haar 1e festival nog meepikken want de weides naast ons huis werd de voorbije dagen omgetoverd tot ‘Cirque Magique’.

Hier is ze dan:

IMG_20150806_112955[1] IMG_20150807_151257[1]

En om het nog even over ‘die wolk van een baby’ te hebben.

De week voor haar geboorte naaide ik nog snel een jurkje voor haar. Ik koos een eenvoudig modelletje en liet het stofje voor zich spreken. Ook dit werd met de overlock ineen genaaid, wat een zaligheid! En hoewel de kleine meid nu model kan zijn, is het nog even wachten op wat aan-foto’s want dit jurkje blijkt wat breed uit te vallen!

11745385_10206254823063708_4375802086559768935_n
De voorbije nachten liet ons meisje ons al telkens doorslapen (neen, ik wil jullie heus niet jaloers maken) maar toch zal het naaien hier even wat minder zijn. Er zal dus wel wat minder geblogd worden. Al kunnen we nog wel enkele eerdere maaksels aan u voorstellen die hier nog niet verschenen. Ondertussen geniet ik met volle teugen van ons uitgebreid gezinnetje en proberen we wat te zoeken naar een nieuwe routine!
Patroon jurkje: Knippie 1/2015
Stof: http://www.stoffen.net
Boordstof: stoffenspektakel
Patroon baby: zelfgetekend 😀