Hoe een tas je toch gelukkig maken kan

Vrouwen en tassen… naar ’t schijnt is dat een match. Wel, dan ben ik vast de uitzondering op de regel want ik heb weinig met handtassen. Ja, net als elke vrouw heb ik er een nodig. En dan vooral tijdens een avondje uit om manlief zijn portefeuille in op te bergen. Maar ik heb er effectief maar één nodig.

Pas op, af en toe schaf ik mezelf een nieuw exemplaar aan. Zo eens om de 3 jaar en dan moet het ook een schoontje zijn. Maar veel geld kan ik daar niet aan geven. En ik vind dat niet eens zo jammer. Ah neen, want dan is er meer geld voor andere dingen hé!

Tot nog toe waren mijn handtassen vooral klein en esthetisch. De trend van de oversized (hand)tas is fluitend langs mij gepasseerd. Hoewel ik er zeker mee zou staan. Ik hoor het Jani zo zeggen: “Maar allééééé, gij hebt de per-fec-te lengte voor zo’n groot sjakosj!” Ik vind mijn sleutels nu al bijna niet meer terug, wat zou ik dan een handtas van 1 m² nodig hebben? Ewel ja, nu dus. Die kleine is al het jaar gepasseerd en dus gaat de verzorgingstas niet langer standaard in de auto bij een uitje. Maar je blijft van alles nodig hebben: pampers, vochtige doekjes, een tut, een koek, water,… Dus besloot ik mezelf een TAS te maken.

Ik zag al vaak leuke modellen uit verschillende boeken maar aangezien ik dus feitelijk niets met tassen heb, zag ik het nut niet in om mij één van deze (waarschijnlijk geweldig goede) boeken aan te schaffen. Gelukkig bestaat pinterest en het www.

Hier vond ik iets wat mij aanstond: simpel, groot, en eenvoudig want ik had geen zin om daar uren aan te spenderen. De afmetingen zijn ongeveer hetzelfde maar enkele dingen deed ik anders:

– Ik gebruikte gewoon katoen ipv tafelzeil

– De tas kreeg 4 kamsnaps zodat ze min of meer dicht kan

– Het handvat werd afgewerkt met een sierstiksel

IMG_20150420_165551 IMG_20150420_165310   IMG_20150420_165638

Achteraf gezien had ik binnenin nog wat extra zakjes moeten voorzien. Ik dacht er pas aan toen de tas al bijna ineen zat en ik geen zin had om ze opnieuw open te tornen. Een reminder voor de volgende keer… Want ik vond het best leuk om een tas te maken. Het lijkt alsof deze tas me doet smaken naar meer! Deze heeft natuurlijk een snel-klaar recept dus ideaal voor mijn ongeduldige ik. Maar misschien waag ik me binnenkort eens aan deze tas. Ideaal voor uitstapjes of als verzorgingstas denk ik! En de volgende keer kijk ik zeker eens naar een van die ‘tassen-maken-boeken’. Wie weet…

Maakten jullie al eens zelf een tas? Met welk patroontje? Ervaringen? Laat maar weten…

Stof: Kaat & Co

Fournituren: Kam Snappers & Veritas

Patroon & handleiding: Emma en Mona

 

Advertenties

One thought on “Hoe een tas je toch gelukkig maken kan

Wat vindt u?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s